Zdjęcie: © Jonathan Cooper / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/0O2Pp6-mOkY
Bankowy Fundusz Gwarancyjny chroni oszczędności klientów banków i kas na wypadek upadłości instytucji. Podstawowy limit wynosi równowartość 100 tys. euro na jednego deponenta w jednym banku lub kasie. Ochrona obejmuje środki w złotych i walutach obcych, ale nie oznacza, że każdy rachunek ma osobny limit.
Przy ustalaniu kwoty gwarantowanej BFG sumuje pieniądze należące do jednej osoby na wszystkich jej rachunkach w danej instytucji. Dotyczy to między innymi lokat, rachunków bieżących i oszczędnościowych. Uwzględniane są także odsetki oraz środki związane z rachunkami wspólnymi i powierniczymi. Przeniesienie pieniędzy na kilka kont w tym samym banku nie zwiększa więc poziomu ochrony, ponieważ limit odnosi się łącznie do wszystkich rachunków deponenta.
Limit działa osobno dla każdej osoby, która jest właścicielem środków. Współposiadacze rachunku wspólnego mają zatem odrębne limity, co może zapewniać szerszą ochronę niż konto prowadzone tylko na jedną osobę. W praktyce znaczenie ma to, komu formalnie przypisane są pieniądze.
W szczególnych sytuacjach limit może wzrosnąć do równowartości 200 tys. euro. Dotyczy to między innymi środków uzyskanych po sprzedaży nieruchomości, podziale majątku albo wypłacie odszkodowania. Wyższa ochrona obowiązuje przez trzy miesiące od wpływu pieniędzy. Z gwarancji wyłączone są między innymi środki z tytułu udziałów członkowskich oraz pieniądz elektroniczny.
Jeżeli bank upadnie, BFG wypłaca gwarantowane środki gotówką lub przelewem. Deponent ma pięć lat od dnia spełnienia warunku gwarancji na ich odbiór. Po tym terminie roszczenia się przedawniają. Nadwyżkę ponad limit można dochodzić w postępowaniu upadłościowym, jednak w praktyce odzyskanie całości środków nie jest pewne.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!