Prezydent Donald Trump formalnie powołał komisję śledczą, która ma zbadać zarzuty dotyczące gubernator Federal Reserve Lisy Cook. Biały Dom poinformował, że komisja sprawdzi, czy Cook złożyła fałszywe oświadczenia związane z jednym lub większą liczbą dokumentów hipotecznych. To kolejny etap trwającej od miesięcy próby usunięcia jej z zarządu amerykańskiego banku centralnego. Cook została nominowana przez byłego prezydenta Joe Bidena.
Zgodnie z memorandum opublikowanym na stronie Białego Domu komisja będzie składać się z trzech przedstawicieli administracji. Jej członkami są Kevin Hassett, główny doradca ekonomiczny Trumpa, sekretarz pracy Keith Sonderling, pełniący również obowiązki szefa Office of Government Ethics, oraz Andrea Lucas, przewodnicząca Equal Employment Opportunity Commission. W dokumencie nie wskazano żadnych niezależnych ekspertów ani arbitrów spoza administracji. Członkowie komisji mogą konsultować się z Departamentem Sprawiedliwości oraz innymi agencjami, aby pomóc w prowadzeniu postępowania.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Federal Reserve, czyli Fed, to bank centralny Stanów Zjednoczonych. Odpowiada między innymi za politykę pieniężną i decyzje dotyczące stóp procentowych.
Standard „for cause” oznacza, że prezydent może odwołać gubernatora Fed tylko z określonej, uzasadnionej przyczyny, a nie wyłącznie z powodów politycznych.
Niezależność banku centralnego oznacza możliwość podejmowania decyzji dotyczących polityki pieniężnej bez bezpośredniego podporządkowania bieżącym interesom politycznym rządu.
Powołanie takiej komisji jest wyjątkowym krokiem. Według materiału nie stosowano podobnego rozwiązania w czasach współczesnych, choć w przeszłości prezydenci tworzyli panele o zbliżonym charakterze. W 1912 roku prezydent William Taft powołał komisję do zbadania działalności Board of United States General Appraisers, a w 1931 roku Herbert Hoover utworzył panel dotyczący wypowiedzi prezesa Navy League. Sąd Najwyższy, który w czerwcu tymczasowo zablokował pierwszą próbę odwołania Cook, odwołał się do przykładu komisji Tafta.
Trump po raz pierwszy próbował odwołać Cook w ubiegłym roku, gdy przedstawiciele administracji podnieśli zarzuty dotyczące rzekomo fałszywych informacji w co najmniej jednym dokumencie związanym z kredytem hipotecznym. Gubernator zaprzeczyła nieprawidłowościom i złożyła pozew przeciwko planowanemu odwołaniu. Sąd federalny tymczasowo zakazał jej usunięcia, a w czerwcu Sąd Najwyższy utrzymał to zabezpieczenie. Orzeczenie nie zamknęło jednak drogi do kolejnej próby odwołania. Sędziowie uznali, że przy pierwszej próbie Cook nie zapewniono właściwej procedury prawnej, dlatego następne działania muszą obejmować dodatkowe kroki.
Ustawa o Rezerwie Federalnej pozwala prezydentowi usunąć gubernatora Fed wyłącznie z ważnej przyczyny. W sierpniu doradca Białego Domu Dan Scavino poinformował Cook w piśmie, że Trump ponownie rozważa jej odwołanie w związku z zarzutami dotyczącymi dokumentów hipotecznych. W memorandum ustanawiającym komisję prezydent napisał, że jej zadaniem będzie zbadanie zarzutów i przedstawienie mu oceny, czy istnieje podstawa do usunięcia Cook w rozumieniu wskazanym przez Sąd Najwyższy.
Prawnicy Cook, Abbe Lowell i Norm Eisen, podważyli legalność postępowania, ale jednocześnie stwierdzili, że gubernator chce przedstawić fakty i oczyścić swoje nazwisko. Ich zdaniem wcześniejsze wypowiedzi Trumpa, w których miał on przesądzać o zamiarze odwołania Cook niezależnie od dowodów, budzą poważne wątpliwości co do bezstronności przesłuchania. Departament Rezerwy Federalnej nie skomentował sprawy i odesłał do prawników Cook.
Republikanie z administracji przedstawiają postępowanie jako próbę ustalenia, czy istnieje prawna przyczyna odwołania gubernator. Demokraci w Kongresie ocenili je natomiast jako element nacisku na bank centralny. Senator Elizabeth Warren nazwała komisję nielegalnym pokazowym procesem, a lider mniejszości senackiej Chuck Schumer stwierdził, że działania Trumpa mogą prowadzić do przejęcia kontroli nad Fed i zwiększenia chaosu gospodarczego. Spór ma więc wymiar prawny i personalny, ale dotyczy także granic wpływu prezydenta na instytucję odpowiedzialną za politykę pieniężną Stanów Zjednoczonych.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!