Hawaje od poniedziałku usuwały skutki przejścia huraganu Lala, który minął archipelag od południa, ale przyniósł ulewne deszcze, gwałtowne powodzie i silny wiatr. Wczesnym popołudniem czasu wschodniego USA ponad 110 tys. odbiorców na wyspach pozostawało bez energii elektrycznej. Zamknięte były wszystkie urzędy stanowe i hrabstw, szkoły oraz sądy. W najbardziej dotkniętych obszarach wiejskich mieszkańcy byli przygotowywani na przerwy w dostawach prądu, które mogą potrwać tygodnie, a nawet miesiące.
Lala osiągnęła siłę huraganu krótko przed przejściem w pobliżu South Point na wyspie Hawaii, nazywanej także Big Island. Około godziny 18 w sobotę czasu lokalnego środek wypełnionego chmurami oka znajdował się około 30 mil, czyli 48 kilometrów, na południowy zachód od South Point. Oko miało wtedy około 23 mil, czyli 37 kilometrów, szerokości. Północno-wschodnia część ściany oka na krótko dotknęła lądu, jednak nie uznano tego za oficjalne lądowanie huraganu, ponieważ centrum oka pozostało nad oceanem. Wyspa Hawaii nadal nie ma więc w oficjalnych statystykach bezpośredniego lądowania huraganu, choć Lala była najbliżej takiego zdarzenia.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Zmiana prędkości lub kierunku wiatru wraz z wysokością, która może osłabiać rozwój cyklonu tropikalnego.
Okresowe ocieplenie powierzchniowych wód tropikalnego Pacyfiku, które wpływa na cyrkulację atmosferyczną i pogodę w wielu regionach świata.
Wskaźnik używany do oceny anomalii temperatury powierzchni oceanu w rejonie Niño 3.4, z uwzględnieniem ogólnego ocieplenia tropików.
Największe opady wystąpiły po wschodniej, nawietrznej stronie wyspy Hawaii. Mapa sum opadów przygotowana przez Weather Prediction Center amerykańskiej służby pogodowej przypominała miejscami mapę topograficzną, ponieważ różnica między stroną nawietrzną a zawietrzną była bardzo wyraźna. W Laupahoehoe, nadmorskiej miejscowości położonej około 40 kilometrów na północny zachód od Hilo, do późnego wieczora w niedzielę zmierzono 43,54 cala deszczu. To około 111 centymetrów. Autorzy analizy zaznaczają, że na stromych, wschodnich zboczach, należących do najbardziej deszczowych miejsc na Ziemi, mogło spaść jeszcze więcej wody.
Tak duża różnica między dwiema stronami wyspy jest przykładem efektu orograficznego, nazywanego także wymuszeniem orograficznym. Wilgotne powietrze napływające znad oceanu jest unoszone przez górzysty teren. W czasie wznoszenia ochładza się, a para wodna skrapla się i wzmacnia opady. W przypadku Lali wschodni wiatr został skierowany ku zboczom Mauna Loa i Mauna Kea, co sprzyjało długotrwałemu deszczowi oraz gwałtownym wezbraniom rzek. Według oceny meteorologa Michaela Lowry'ego Lala może zostać zaliczona do dziesięciu najbardziej mokrych cyklonów tropikalnych w historii obserwacji na terytorium USA, a także do trzech najbardziej deszczowych układów, które wpłynęły na Hawaje. To porównanie pozostaje oceną, a nie ostatecznym bilansem opadów.
Skutki przejścia Lali były odczuwalne nie tylko w pobliżu wybrzeża. Wysoko na szczytach Mauna Kea i Mauna Loa wiatr osiągał znacznie większą prędkość niż na stacjach położonych przy poziomie morza. Na szczycie Mauna Kea odnotowano poryw o prędkości 140 mil na godzinę, czyli około 225 kilometrów na godzinę. Był to także jeden z nielicznych przypadków, gdy kamery zarejestrowały opady śniegu podczas huraganu. Śnieg pojawił się na wysokości 4207 metrów, gdzie temperatura i warunki lokalne różnią się od tych panujących na niżej położonych obszarach wysp.
Wśród wymienionych stacji lotniskowych wiatr o sile co najmniej tropikalnej burzy utrzymywał się tylko w Kailua i Kona, i został odnotowany w jednym raporcie godzinowym. Porywy na wszystkich tych lotniskach mieściły się jednak w przedziale od około 72 do 121 kilometrów na godzinę. Taka prędkość może wystarczyć do łamania drzew i uszkadzania linii energetycznych. Na rzece Wailuku w pobliżu Hilo doszło do znacznego wezbrania. Nagrania z tego obszaru pokazywały drzewa uderzające w most, a woda nadal przybierała. W Pahala powodzie uszkodziły mosty i odcięły część społeczności od dróg oraz dostępu służb.
W poniedziałek Lala słabła pod wpływem suchego powietrza w środkowej części troposfery, ale nadal przesuwała się na zachód z prędkością około 19 kilometrów na godzinę nad wodami o temperaturze od 27 do 28 stopni Celsjusza. Na dalszej trasie prognozowano uskok wiatru, określany też jako wind shear, o wartości od 10 do 20 węzłów. Taki czynnik zwykle utrudnia organizację i wzmacnianie cyklonu tropikalnego. Jednocześnie duży rozmiar Lali mógł częściowo chronić jej strukturę przed tym wpływem. Modele wskazywały, że po wejściu w wilgotniejsze środowisko burza może ponownie osiągnąć siłę huraganu. Część prognoz sugerowała nawet możliwość rozwoju do kategorii 2 lub 3, gdy układ przejdzie przez Papahānaumokuākea Marine National Monument, rozległy obszar ochrony ekologicznej USA na tropikalnym Pacyfiku. Była to prognoza modelowa, a nie potwierdzony przebieg dalszego rozwoju burzy. W poniedziałek wszystkie zegarki i ostrzeżenia dla Hawajów zostały już zniesione.
Źródło łączy przejście Lali z szerszą sytuacją klimatyczną na Pacyfiku i w innych basenach oceanicznych. W połowie sierpnia zachodni Pacyfik i Atlantyk pozostawały wyjątkowo spokojne pod względem liczby nazwanych burz. Na Atlantyku od początku sezonu powstały trzy burze tropikalne, żadna z nich nie była szczególnie silna, a amerykańskie National Hurricane Center nie przewidywało nowych układów co najmniej przez kolejny tydzień. Jednocześnie rozwijało się zjawisko El Niño. W miesięcznym podsumowaniu z 13 sierpnia Climate Prediction Center amerykańskiej służby pogodowej podało, że wskaźnik RONI był o 0,1 stopnia Celsjusza od progu kategorii silnego El Niño, ustalonego na poziomie co najmniej 1,5 stopnia powyżej normy.
Według tego samego ośrodka trzymiesięczna średnia RONI wzrosła od wartości 0 dla marca, kwietnia i maja do wartości 1 dla maja, czerwca i lipca. Analiza danych NOAA wskazywała, że było to najszybsze umocnienie El Niño w tych miesiącach spośród obserwowanych epizodów z ostatnich 76 lat. Climate Prediction Center oceniał na ponad 90 procent prawdopodobieństwo wystąpienia bardzo silnego El Niño, definiowanego jako co najmniej 2 stopnie Celsjusza powyżej średniej. Ośrodek podawał także 69 procent szans na historyczne zdarzenie w okresie od października do grudnia 2026 roku, silniejsze od poprzednich epizodów notowanych od 1950 roku, z wartością RONI na poziomie co najmniej 2,5 stopnia. Są to prognozy i prawdopodobieństwa, dlatego nie należy traktować ich jako pewnego scenariusza ani jako bezpośredniego wyjaśnienia przejścia Lali. Sam materiał nie przedstawia też atrybucji, która pozwalałaby przypisać to konkretne zdarzenie zmianie klimatu.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!