--- title: "Wodór dotarł z Lingen do Marl. Niemiecka sieć wciąż czeka na opłacalny rynek" description: "Niemiecki projekt GET H2 przesłał wodór odnawialny z Lingen do parku chemicznego w Marl. Sukces techniczny nie odpowiada jeszcze na pytanie o koszty i popyt na wodór w europejskim przemyśle." publisher: "Najnowsze Informacje" language: "pl-PL" canonical_url: "https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek" markdown_url: "https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek/index.md" date_published: "2026-11-06T17:34:32.860Z" date_modified: "2026-11-06T17:34:39.541Z" author: "Redakcja" category: "Klimat" tags: - "wodór" - "niemcy" - "infrastruktura energetyczna" - "dekarbonizacja" - "przemysł chemiczny" source_url: "https://cleantechnica.com/2026/11/02/germany-hydrogen-backbone-marl-paying-customers/" source_name: "CleanTechnica" image_url: "https://najnowsze-informacje.pl/api/media/file/klimat-unsplash-1793646491125.jpeg" image_alt: "Industrial complex with smoke billowing from stacks" image_credit: "© Jakub Żerdzicki / Unsplash" image_credit_url: "https://unsplash.com/@jakubzerdzicki" --- # Wodór dotarł z Lingen do Marl. Niemiecka sieć wciąż czeka na opłacalny rynek > Wodór z Lingen dotarł do Marl po 120 km rurociągu. Test infrastruktury nie rozstrzyga jednak, czy niemiecki rynek będzie opłacalny. ## Kluczowe informacje - 4 sierpnia wodór z instalacji w Lingen dotarł do Marl rurociągiem o długości około 120 kilometrów. - Nie ujawniono ilości odebranego wodoru, ceny ani skali zastąpienia wcześniejszej produkcji. - Niemiecki zatwierdzony rdzeń sieci wodorowej ma obejmować 9040 kilometrów i kosztować 18,9 mld euro. - Europejskie założenie popytu na wodór w 2030 roku obniżono w scenariuszu ENTSOG z 620 do 335 TWh. 4 sierpnia 2026 roku RWE i partnerzy konsorcjum GET H2 poinformowali, że wodór odnawialny wytwarzany podczas rozruchu instalacji w Lingen dotarł do parku chemicznego w Marl. Gaz przesłano rurociągiem na odległość około 120 kilometrów. W działaniu połączono elektrolizery, przystosowane gazociągi oraz infrastrukturę przemysłową po stronie odbiorcy. To ważny test techniczny planowanej niemieckiej sieci, ale sam przejazd wodoru przez rurociąg nie przesądza jeszcze o powstaniu konkurencyjnego rynku. ## Udany przesył, ograniczone dane o efekcie W komunikatach nie podano, ile wodoru odebrano w Marl, jaką cenę zapłacił klient przemysłowy ani jaka część dotychczasowej produkcji została zastąpiona. Angielska wersja informacji mówi o dostępności wodoru do zastosowań przemysłowych, a niemiecka o jego wykorzystaniu. Brakuje jednak danych potrzebnych do oceny rzeczywistego efektu emisyjnego, w tym przemysłowego bilansu masowego. W sieci znajdował się także wodór pochodzący z wcześniejszych prac rozruchowych. W takiej sytuacji ważniejsze od śledzenia pojedynczych cząsteczek jest sprawdzenie, co zmieniło się w procesach produkcyjnych po stronie odbiorcy. - Marl od dziesięcioleci wykorzystuje wodór w zintegrowanych procesach chemicznych, więc nie jest nowym odbiorcą tego surowca. - Nowe źródło dostaw może być przydatne, szczególnie jeśli zastępuje wodór produkowany z paliw kopalnych. - Istniejący popyt nie oznacza automatycznie, że odbiorcy zaakceptują znacznie droższy wodór odnawialny. - Najlepszym sprawdzianem efektu klimatycznego będzie porównanie wcześniejszej i obecnej produkcji oraz zużycia. ## Planowana sieć potrzebuje klientów Zatwierdzony niemiecki rdzeń sieci wodorowej ma obejmować 9040 kilometrów. Przewidywane nakłady inwestycyjne wynoszą 18,9 mld euro, a znaczną część połączeń ma stanowić infrastruktura przebudowana z istniejących gazociągów. Są to jednak zatwierdzone plany i oczekiwane inwestycje, a nie dowód, że cała sieć została już zbudowana lub że przyszli odbiorcy zobowiązali się do korzystania z niej. Dla opłacalności potrzebne są jednocześnie działające połączenia, trwały popyt i ceny możliwe do udźwignięcia przez przemysł konkurujący na rynkach międzynarodowych. Konkretnym sygnałem rynkowym jest 15-letnia umowa RWE z TotalEnergies. Od 2030 roku RWE ma dostarczać do rafinerii w Leuna około 30 tysięcy ton wodoru odnawialnego rocznie. Umowa wskazuje klienta, wolumen i okres dostaw, ale jej cena nie została ujawniona. Popyt na wodór w rafineriach jest dodatkowo wspierany przez europejskie regulacje dotyczące paliw odnawialnych. Taki kontrakt daje mocniejsze podstawy do oceny rynku niż sama faza rozruchowa rurociągu, nadal nie pokazuje jednak, ilu podobnych odbiorców będzie dostępnych i czy ich zapotrzebowanie utrzyma się przez czas potrzebny do zwrotu inwestycji. ## Europejskie scenariusze zakładają niższy popyt Znaczenie mają także zmiany w europejskich założeniach planistycznych. W projekcie oceny ENTSOG z października 2026 roku prognozowany popyt na wodór w 2030 roku obniżono do 335 TWh, wobec 620 TWh w ocenie z 2024 roku. To spadek o 46 procent. Założenie na 2040 rok zmniejszono o 33 procent, z 1929 do 1296 TWh. Są to scenariusze planistyczne, a nie pomiary faktycznego spadku zużycia wodoru. Mają jednak znaczenie dla finansowania infrastruktury, której rentowność zależy od wzrostu popytu. ## Koszt pozostaje kluczową barierą W przedstawionym modelu koszt wodoru dostarczonego przez system Lingen wynosi około 9,06 euro za kilogram po uwzględnieniu założonego wsparcia kapitałowego. Dla porównania przyjęto wartość 3 euro za kilogram dla wodoru konwencjonalnego. To wartości scenariuszowe, a nie rzeczywisty koszt RWE ani cena zapłacona w Marl. Pokazują jednak skalę wyzwania dla firm chemicznych, które muszą sprzedawać produkty na konkurencyjnych rynkach. Połączenia między producentami a odbiorcami o stabilnym zapotrzebowaniu mogą mieć uzasadnienie. Sama budowa rurociągów nie gwarantuje jednak, że popyt powstanie. O powodzeniu niemieckiego planu zdecydują przede wszystkim potwierdzone wolumeny, warunki umów i zdolność przemysłu do ponoszenia kosztów wodoru przez kolejne dekady. ## Wyjaśnienie pojęć ### [Rdzeń sieci wodorowej](https://najnowsze-informacje.pl/definicje/rdzen-sieci-wodorowej) Główna planowana sieć rurociągów przeznaczonych do przesyłu wodoru między producentami a odbiorcami przemysłowymi. ### [Elektrolizer](https://najnowsze-informacje.pl/definicje/elektrolizer) Urządzenie, które wykorzystuje energię elektryczną do rozdzielenia wody na wodór i tlen. Przy zasilaniu energią ze źródeł odnawialnych może służyć do produkcji wodoru odnawialnego. ## Źródło pierwotne [CleanTechnica](https://cleantechnica.com/2026/11/02/germany-hydrogen-backbone-marl-paying-customers/) --- ## Informacje do cytowania - **Autor:** Redakcja - **Data publikacji:** 2026-11-06T17:34:32.860Z - **Ostatnia aktualizacja:** 2026-11-06T17:34:39.541Z - **Kategoria:** Klimat - **Adres kanoniczny:** [https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek](https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek) - **Wersja Markdown:** [https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek/index.md](https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek/index.md) **Sugerowane cytowanie:** > Najnowsze Informacje, „Wodór dotarł z Lingen do Marl. Niemiecka sieć wciąż czeka na opłacalny rynek”, 2026-11-06, https://najnowsze-informacje.pl/klimat/wodor-dotarl-z-lingen-do-marl-niemiecka-siec-wciaz-czeka-na-oplacalny-rynek