Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Cyberprzestępcy przyspieszają ataki na sektor finansowy dzięki agentic AI
Storm-3358 atakuje przede wszystkim organizacje finansowe w Azji Południowo-Wschodniej, ale także duże podmioty na świecie.
Framework ARTEX automatyzuje skanowanie, próby wykorzystania podatności, ruch boczny i eksfiltrację danych.
Sygnałami ostrzegawczymi są liczne żądania w krótkim czasie, powtarzanie technik i szybkie przechodzenie do kolejnych etapów ataku.
Microsoft zaleca analizę aktywności tożsamości, urządzeń, sieci i chmury oraz wykorzystanie mechanizmów wieloskładnikowych.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Grupa cyberprzestępcza Storm-3358 rozpoczęła w październiku 2026 roku ataki na organizacje z sektora finansowego, wykorzystując framework ARTEX oparty na agentic AI. Microsoft Threat Intelligence opisuje tę aktywność jako kolejny etap szerszego trendu, w którym narzędzia zaprojektowane do automatyzacji testów penetracyjnych są używane przez przestępców do przyspieszania kolejnych faz włamania. Ataki obejmują rozpoznanie usług dostępnych z internetu, wykorzystywanie podatności, utrzymywanie dostępu, przejmowanie tożsamości oraz wyprowadzanie danych.
Storm-3358 rozszerza działania przeciw finansom
Według Microsoftu Storm-3358 to klaster intruzji powiązany z Kambodżą. Jego głównym celem są organizacje finansowe w Azji Południowo-Wschodniej, a w mniejszym zakresie także duże instytucje finansowe działające w innych częściach świata. Źródło nie wskazuje konkretnych polskich podmiotów, ale opisany model ataku ma znaczenie dla wszystkich organizacji, które udostępniają aplikacje, usługi i systemy tożsamości w internecie. Sektor finansowy pozostaje atrakcyjnym celem ze względu na wartość danych, dostęp do środków oraz rozbudowane środowiska chmurowe i hybrydowe.
Microsoft zaobserwował wykorzystanie
Słownik artykułu
Pojęcia, które warto znać
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
ARTEX jest opisywany jako ofensywny framework agentic AI, czyli narzędzie zdolne do wykonywania powiązanych zadań i reagowania na wyniki wcześniejszych działań. W praktyce oznacza to możliwość szybkiego przechodzenia od rozpoznania do kolejnych prób dostępu bez konieczności ręcznego sterowania każdym krokiem. Agent może wysyłać wiele rodzajów żądań, ponawiać zmodyfikowane warianty tej samej techniki, a następnie przechodzić do następnego etapu, gdy uzna, że wcześniejsze działanie przyniosło rezultat.
Microsoft wskazuje, że ARTEX korzysta z istniejących narzędzi używanych również w legalnych testach bezpieczeństwa i administracji. W obserwowanej aktywności pojawiały się między innymi narzędzia do skanowania sieci, pobierania plików, obsługi żądań HTTP oraz automatyzacji przeglądarek. Sama obecność takich programów nie oznacza włamania, ponieważ mogą one być wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem. Znaczenie ma kontekst, częstotliwość, źródło ruchu, wykonywane działania oraz powiązanie z innymi sygnałami z urządzeń i tożsamości.
Od podatności aplikacji do kradzieży danych
Opisany łańcuch ataku zaczyna się od rozpoznania systemów połączonych z internetem. Agenci ARTEX mogą sprawdzać aplikacje webowe, szukać ich słabych punktów i podejmować próby wykorzystania nieprawidłowo zabezpieczonych funkcji. Microsoft wymienia w tym kontekście anonimowe przesyłanie plików oraz server-side request forgery. Są to różne klasy problemów, ale ich wspólnym skutkiem może być uzyskanie nieuprawnionego dostępu do serwera lub zasobów, które nie powinny być dostępne z poziomu aplikacji.
Po naruszeniu serwera napastnicy mogą próbować utrzymać dostęp za pomocą web shelli albo instalować RAT, czyli zdalne trojany dostępu. Microsoft wymienia wśród zaobserwowanych narzędzi WISP, vshell i AdaptixC2. Takie programy mogą służyć do utrzymania obecności w środowisku oraz do przemieszczania się pomiędzy systemami. W źródle wskazano również, że narzędzia systemowe, takie jak curl i netcat, były wykorzystywane do pobierania dodatkowych plików na przejęte urządzenia. Ich legalne zastosowania nie wykluczają nadużycia, dlatego sama nazwa programu nie powinna być jedyną podstawą decyzji o incydencie.
Kolejnym elementem aktywności jest praca z tożsamościami. Storm-3358 pozyskiwał dane uwierzytelniające z publicznie dostępnych źródeł oraz z wcześniej przejętych systemów, a następnie wykorzystywał przejęte konta chmurowe do utrzymania dostępu i wyprowadzania danych. Microsoft opisuje również próby ataków na hasła, password spraying, rozpoznawania i nadużywania interfejsów API oraz zrzutów baz danych. Wykorzystanie prawidłowych danych logowania może utrudniać odróżnienie aktywności napastnika od zwykłej pracy użytkownika lub usługi.
Jak rozpoznać aktywność sterowaną przez agenta
Zdaniem Microsoftu jednym z istotnych sygnałów jest tempo i różnorodność działań. Agentic AI może wysłać szeroki zestaw żądań w bardzo krótkim czasie, ponawiać kolejne warianty tej samej próby i szybko przełączać się na inne techniki. Dla zespołu bezpieczeństwa ważna jest więc nie tylko pojedyncza anomalia, ale cały wzorzec zachowania. Warto analizować, czy po serii nietypowych zapytań pojawiły się nowe pliki, zmiany w tożsamościach, nietypowe logowania, próby dostępu do kolejnych usług albo działania prowadzące do pobrania danych.
Źródłem dodatkowych wskazówek mogą być również charakterystyczne cechy ruchu generowanego przez automatyczne narzędzia, w tym domyślne identyfikatory klienta i nietypowe sekwencje żądań. Microsoft zastrzega jednak, że blokowanie pojedynczego identyfikatora nie zatrzyma ataku, ponieważ agent może szybko zmienić parametry ruchu. Podobnie adres źródłowy nie zawsze jest wiarygodnym wskaźnikiem. Grupy przestępcze korzystają z serwerów pośredniczących i VPN, aby zmieniać widoczny adres IP oraz omijać statyczne mechanizmy wykrywania.
Łączyć alerty dotyczące logowań, urządzeń, aplikacji, poczty, sieci i danych, zamiast analizować je wyłącznie osobno.
Sprawdzać, czy po nietypowej aktywności aplikacji lub konta nastąpiło pobranie nowych plików, zmiana uprawnień albo dostęp do kolejnych systemów.
Wymagać uwierzytelniania wieloskładnikowego i stosować reguły dostępu warunkowego zależne od ryzyka logowania oraz ryzyka użytkownika.
Analizować wskaźniki kompromitacji razem z kontekstem środowiska, ponieważ adresy IP mogą należeć do infrastruktury pośredniczącej, a narzędzia systemowe mają także legalne zastosowania.
Rozważyć użycie honeypotów, powierzchni wabikowych i systemów opóźniających działanie automatycznych agentów, aby odciągać ich od rzeczywistych zasobów i uzyskiwać sygnały o wysokiej wartości.
Obrona musi obejmować tożsamość, urządzenia i chmurę
Wnioski z analizy ARTEX wykraczają poza ochronę pojedynczej aplikacji internetowej. Jeżeli napastnik przejmie konto lub tożsamość chmurową, może ominąć część zabezpieczeń rozmieszczonych na brzegu sieci i wykonywać działania przy użyciu prawidłowych mechanizmów dostępu. Dlatego obrona powinna obejmować jednocześnie podatności aplikacji, stan urządzeń, aktywność kont, uprawnienia, konfigurację usług chmurowych oraz przepływ danych. Szczególne znaczenie ma szybkie łączenie zdarzeń, które osobno mogą wyglądać niegroźnie, ale razem wskazują na wieloetapowy incydent.
Microsoft wskazuje, że organizacje mogą wykorzystywać mechanizmy ochrony tożsamości do wykrywania ryzykownych logowań i nakładania dodatkowych wymagań, takich jak uwierzytelnianie wieloskładnikowe lub blokada dostępu. Narzędzia ochrony punktów końcowych mogą pomóc w analizie podejrzanej aktywności na urządzeniach, w tym pobierania nowych plików przy użyciu narzędzi systemowych. Z kolei centralny portal bezpieczeństwa pozwala zestawiać alerty i informacje o zagrożeniach z różnych obszarów, co ułatwia polowanie na zagrożenia i prowadzenie dochodzenia.
W ramach własnego testowania Microsoft oceniał także honeypoty, wabiki, tarpity oraz tak zwane fałszywe sukcesy. Wabik ma wyglądać jak interesujący cel, ale nie zawierać wartościowych zasobów. Tarpit może spowalniać automatyczne działanie agenta, a fałszywy sukces ma przekonać go, że cel został osiągnięty. Według Microsoftu takie mechanizmy ograniczyły w testach ruch docierający do rzeczywistych zasobów i dostarczyły sygnałów przydatnych do przypisywania aktywności. Są one uzupełnieniem, a nie zamiennikiem podstawowych kontroli dostępu, aktualizacji i monitorowania.
AI przyspiesza także reakcję obrońców
Opis kampanii Storm-3358 wpisuje się w szerszą obserwację Microsoftu, że napastnicy wykorzystują agentic AI do przyspieszania istniejących metod, takich jak wykorzystywanie podatności, phishing, dystrybucja złośliwego oprogramowania i nadużycia wewnętrzne. Nie oznacza to, że sztuczna inteligencja zastępuje wszystkie elementy operacji przestępczej. Jej znaczenie polega przede wszystkim na skróceniu czasu potrzebnego na rozpoznanie, dobór kolejnych działań i obsługę dużej liczby celów.
Z tego powodu Microsoft rozwija mechanizmy, które mają wspierać analizę podobnych incydentów. W materiałach dotyczących tej aktywności wymieniono między innymi ochronę tożsamości i logowań w Microsoft Entra ID Protection, ochronę urządzeń w Microsoft Defender for Endpoint, centralny portal Microsoft Defender oraz Security Dashboard for AI, który łączy informacje o ryzyku związanym z bezpieczeństwem, tożsamością i danymi. Security Copilot może wspierać zespoły w podsumowywaniu incydentów, analizie plików i skryptów, badaniu tożsamości oraz przygotowywaniu zapytań do polowania na zagrożenia.
Microsoft udostępnia również wskaźniki kompromitacji oraz informacje o wykryciach, które mogą pomóc w poszukiwaniu powiązanej aktywności. Firma zaznacza, że alert może zostać wywołany przez działanie niezwiązane bezpośrednio z opisaną kampanią, dlatego każdy sygnał wymaga sprawdzenia w kontekście konkretnego środowiska. Najważniejsza lekcja z obserwacji ARTEX jest taka, że automatyzacja po stronie atakujących zwiększa presję na organizacje, ale podobne mechanizmy mogą zostać użyte także do szybszego wykrywania, oceny i ograniczania skutków incydentów.
