Zdjęcie: © Steve A Johnson / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/ZPOoDQc8yMw
Doxx.net, firma z Miami na Florydzie, pozyskał 38 mln dolarów w rundzie finansowania Serii A. Inwestycji przewodziła firma Andreessen Horowitz, a udział w rundzie wzięły także Animo Ventures i Focal.vc. Finansowanie ogłoszono razem z uruchomieniem otwartej wersji beta platformy Agentic Defined Networking, określanej skrótem ADN. Jej celem jest ograniczenie ryzyka, że agent AI działający w imieniu użytkownika odwiedzi złośliwą stronę, pobierze niebezpieczny zasób albo wykona działanie w niewłaściwym miejscu.
Firma została założona w 2025 roku przez Barretta Lyona, seryjnego przedsiębiorcę i programistę zajmującego się bezpieczeństwem. Według materiału źródłowego doxx.net działa na sześciu kontynentach. Nowa runda ma wspierać rozwój platformy, która łączy prywatną infrastrukturę sieciową, ochronę przed zagrożeniami oraz funkcje przeznaczone dla agentów AI. ADN jest obecnie dostępne w otwartej becie, więc opisywane możliwości należy traktować jako funkcje oferowane na etapie publicznych testów, a nie jako dowód skuteczności w każdym środowisku.
Agenci AI coraz częściej są projektowani do wykonywania zadań obejmujących przeglądanie internetu, kontakt z usługami, wyszukiwanie informacji i działania na kontach użytkownika. Taki model różni się od zwykłego narzędzia odpowiadającego na pytania, ponieważ agent może otrzymać uprawnienia do podejmowania kolejnych kroków bez ręcznego zatwierdzania każdej czynności. Problem polega na tym, że agent nie musi poprawnie odróżniać bezpiecznej informacji od instrukcji prowadzącej do ryzykownego działania. Jeśli działa z uprawnieniami użytkownika, złośliwa strona lub zmanipulowana treść może wpłynąć na jego dalsze zachowanie. Doxx.net nazywa takie sytuacje agentic misadventures, czyli niepożądanymi działaniami agenta podczas wykonywania zadania.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Model komunikacji, w którym urządzenia łączą się bez centralnego serwera pośredniczącego.
DNS tłumaczy adresy stron, takie jak nazwy domen, na adresy IP serwerów. Zmiana ustawień DNS może więc wpłynąć na to, z jakim serwerem połączy się urządzenie.
Program wykorzystujący sztuczną inteligencję do wykonywania określonych zadań lub realizowania celu, często z pewnym zakresem samodzielności.
Końcowa część nazwy domeny, taka jak .com lub .org.
Mechanizm wymagający wykonania obliczeń, aby potwierdzić utworzenie konta lub wykonanie określonej operacji.
Platforma ADN ma ograniczać ten problem jeszcze przed otwarciem połączenia. Zamiast pozostawiać agentowi pełną swobodę wyboru celu, ma zapewniać mu środowisko z określoną łącznością i wbudowaną ochroną przed zagrożeniami. Mechanizm ma blokować dostęp do znanych złośliwych miejsc, a także do adresów związanych ze złośliwym oprogramowaniem i phishingiem. W praktyce oznacza to przeniesienie części kontroli z poziomu samego agenta na warstwę sieciową. Agent nadal działa w imieniu użytkownika, ale jego połączenia mogą być filtrowane przez zasady zdefiniowane dla danej sieci.
ADN jest opisywane jako równoległa, prywatna platforma sieciowa dla ludzi i agentów AI. Doxx.net twierdzi, że użytkownicy mogą łączyć się, komunikować i przeglądać zasoby bez polegania na centralnych serwerach pośredniczących. Według firmy takie serwery mogą tworzyć pojedynczy punkt przechwytywania i nadzoru, a deklaracje dotyczące prywatności bywają oparte głównie na politykach usługodawcy. Spółka wskazuje też, że centralna infrastruktura może ułatwiać blokowanie lub cenzurowanie ruchu. ADN ma odpowiadać na te problemy przez własną warstwę sieciową, komunikację P2P i funkcje ograniczające śledzenie.
Jednym z elementów platformy jest własny system nazewnictwa. Doxx.net deklaruje dostęp do 196 niestandardowych domen najwyższego poziomu, czyli TLD, oraz własnego urzędu certyfikacji. Sieci klientów mają rozwiązywać domeny, których nie zna publiczny internet, bez udziału zewnętrznych pośredników. Spółka opisuje to jako równoległy ekosystem internetowy, działający obok publicznej infrastruktury. Taki model ma pozwolić kontrolować zarówno sposób rozpoznawania domen, jak i reguły, według których agent lub człowiek może nawiązać połączenie.
Według opisu platforma wykorzystuje infrastrukturę należącą do doxx.net, w tym własną przestrzeń adresową IP, numer ASN, własny główny system DNS, urząd certyfikacji, lokalne modele AI i serwery bare metal. Firma deklaruje, że użytkownicy nie muszą podawać nazw użytkownika, haseł ani innych danych osobowych. Konta mają być tworzone przy użyciu mechanizmu proof-of-work. Nie oznacza to jednak automatycznie, że każda aplikacja podłączona do sieci nie będzie wymagać własnego uwierzytelniania. Źródło opisuje sposób tworzenia konta w ADN, a nie wszystkie wymagania usług zewnętrznych, z których użytkownik lub agent może korzystać.
Doxx.net twierdzi, że od grudnia 2025 roku, podczas zamkniętej bety, platforma zablokowała ponad 38 mln zagrożeń. Źródło nie przedstawia jednak metodologii liczenia, zakresu kategorii ani niezależnego audytu tych danych. W efekcie liczba ta powinna być traktowana jako deklaracja firmy dotycząca działania testowanej platformy. Istotne jest również rozróżnienie między blokowaniem znanych lub sklasyfikowanych celów a pełnym wykrywaniem każdego nowego zagrożenia. Sama kontrola DNS może ograniczyć część ryzyk, ale nie opisuje wszystkich problemów związanych z uprawnieniami agenta, zaufaniem do danych wejściowych czy bezpieczeństwem usług, z którymi agent się łączy.
Barrett Lyon, założyciel i dyrektor generalny doxx.net, przekonuje, że prywatność powinna wynikać z architektury platformy, a nie wyłącznie z zapisów w polityce prywatności. Z kolei Joel De La Garza z Andreessen Horowitz, będący także członkiem zarządu doxx.net, przedstawia ADN jako zestaw prywatnych funkcji bezpieczeństwa i komunikacji, z którego mogą korzystać zarówno ludzie, jak i agenci AI. Ostateczna ocena rozwiązania będzie zależeć między innymi od wyników otwartej bety, przejrzystości zasad filtrowania, sposobu reagowania na błędne blokady oraz niezależnej weryfikacji deklarowanych parametrów.
Rozwój ADN pokazuje szerszy kierunek w bezpieczeństwie systemów wykorzystujących sztuczną inteligencję. Wraz z przekazywaniem agentom dostępu do przeglądarek, usług i kont rośnie znaczenie zabezpieczeń działających poza samym modelem AI. Kontrola sieciowa może być jedną z warstw obrony, ponieważ pozwala ograniczyć miejsca, z którymi agent może się połączyć, zanim dojdzie do wymiany danych. Nie zastępuje jednak zarządzania uprawnieniami, monitorowania aktywności i oceny wiarygodności treści. Dla organizacji rozważających wdrożenie agentów kluczowe pozostaje ustalenie, jakie działania mogą wykonywać, do jakich zasobów mają dostęp i jakie mechanizmy zatrzymają operację w razie wykrycia ryzyka.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!