Źródło: unsplash.com/photos/mT7lXZPjk7U
Finansowo motywowany sprawca wykorzystuje otwarte frameworki agentów AI do atakowania sklepów internetowych na dużą skalę. Według ustaleń firmy Gambit kampania trwa co najmniej od lipca i była nadal aktywna 22 września. W jej ramach skradziono ponad 600 tys. ważnych danych kart płatniczych z dwóch firm, a na stronach kolejnych organizacji rozmieszczono złośliwe skimmery.
W ciągu pięciu dni sprawca zaatakował co najmniej 27 firm i przeprowadził ponad 100 odrębnych operacji. Badacze z Gambit naliczyli 105 fal ataków między 10 a 15 września. Łącznie zidentyfikowali co najmniej 119 stron internetowych, na których pojawiły się skimmery. Wśród poszkodowanych lub atakowanych organizacji znalazły się między innymi duża firma z branży hotelarskiej z listy Fortune 500, znacząca amerykańska linia lotnicza, dystrybutor materiałów przemysłowych oraz internetowy sprzedawca odzieży.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Program wykorzystujący sztuczną inteligencję do wykonywania określonych zadań lub realizowania celu, często z pewnym zakresem samodzielności.
Złośliwy kod umieszczony na stronie płatności, którego celem jest przechwytywanie danych wpisywanych przez klientów.
Sposób rozmieszczenia skimmera zależał od uzyskanego dostępu, znalezionych słabości i architektury zaatakowanej usługi. Badacze opisali między innymi modyfikowanie legalnych skryptów JavaScript, dodawanie elementów do stron płatności, zmiany w treściach dostarczanych przez pamięci podręczne i sieci dystrybucji, edycję danych zaplecza oraz ingerencję w konfiguracje wdrożeń. W części przypadków złośliwy kod był przywracany po usunięciu, co utrudniało skuteczne oczyszczenie witryny.
Sprawca wybierał wartościowe cele na podstawie usługi oceniającej popularność stron, a następnie miał preferować sklepy korzystające z własnego, niestandardowego oprogramowania. Taki wybór mógł zwiększać różnorodność środowisk, z którymi agent AI musiał sobie poradzić, ale źródło nie wskazuje jednej wspólnej podatności wykorzystywanej przeciwko wszystkim firmom. Badacze uzyskali dostęp do serwera testowego operatora i znaleźli na nim bezpośrednie ślady prowadzonej operacji.
Gambit wyliczył, że średni koszt jednego zakończonego skanowania wynosił 25,46 dolara. W analizowanej próbce 101 skanów najtańszy kosztował 3,13 dolara, a najdroższy 79,31 dolara. Zdaniem badaczy połączenie automatyzacji z niskimi kosztami usług AI pozwala prowadzić wiele prób równolegle i obniża barierę wejścia także dla sprawców o mniejszych umiejętnościach technicznych.
Kampania powodowała nie tylko kradzież danych płatniczych. W trakcie dochodzenia znaleziono instrukcje nakazujące agentowi usuwać źródłowe dane z baz po ich pobraniu. Według Gambit takie działania doprowadziły do utraty danych i zakłóceń operacyjnych u kilku sprzedawców. Organizacje broniące się przed podobnymi atakami powinny więc uwzględniać zarówno wykrywanie nieautoryzowanych zmian w skryptach, bazach i konfiguracjach, jak i możliwość celowego niszczenia danych po ich ekfiltracji.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!