Słownik pojęć
wiertnictwo kierunkowe
Definicja, znaczenie i użycie terminu w kontekście publikacji.
Metoda wiercenia, w której tor odwiertu jest kontrolowanie odchylany od pionu, aby dotrzeć do określonej formacji lub celu pod ziemią. Umożliwia prowadzenie odwiertów po zaplanowanej trajektorii.
Wiertnictwo kierunkowe polega na sterowaniu trajektorią odwiertu tak, aby nie przebiegał on wyłącznie pionowo. Technika ta pozwala docierać do wybranych struktur podziemnych z określonego miejsca na powierzchni i jest stosowana między innymi w geotermii oraz przemyśle naftowym i gazowym.