Fundacja Banco Santander ogłosiła, że nowe centrum sztuki Faro Santander zostanie otwarte 8 września. Inauguracji towarzyszyć będą trzy wystawy: indywidualna prezentacja prac Leonory Carrington, pokaz rzadko udostępnianych arcydzieł z kolekcji Banco Santander oraz ekspozycja zatytułowana „Modern Mexico in the Gelman Santander Collection”. Ostatnia z nich ma szczególne znaczenie, ponieważ dotyczy zbioru, którego przeniesienie części dzieł do Hiszpanii wywołało w Meksyku publiczną debatę.
Faro Santander będzie mieścić się w dawnej, liczącej 108 tysięcy stóp kwadratowych siedzibie banku. Budynek przeszedł przebudowę zaprojektowaną przez Davida Chipperfielda, architekta uhonorowanego Nagrodą Pritzkera. W nowym centrum znajdzie się sześć pięter przeznaczonych na wystawy, a także hub technologiczny, przestrzeń dla rodzin, audytorium, restauracja oraz taras widokowy z widokiem na Zatokę Santander.
Program otwarcia został pomyślany jako połączenie trzech odmiennych opowieści o sztuce. Wystawa poświęcona kolekcji Gelmanów skupi się na meksykańskiej nowoczesności. Prezentacja zbiorów Banco Santander pokaże dzieła europejskie i hiszpańskie z pięciu stuleci, natomiast ekspozycja Leonory Carrington przybliży prace artystki związane z okresem jej pobytu w Santander podczas drugiej wojny światowej. Według przedstawicieli Faro Santander wspólnym celem programu jest udostępnienie sztuki szerokiej publiczności oraz stworzenie miejsca sprzyjającego odkrywaniu, uczestnictwu i wymianie.
Kolekcja Gelmanów powstawała w latach 1941 do 1998. Zgromadzili ją Jacques i Natasha Gelman, a dziś jest uznawana za jeden z najważniejszych zbiorów sztuki meksykańskiej. W styczniu fundacja Banco Santander poinformowała, że posiada 160 z 300 dzieł należących wcześniej do kolekcji. Wśród jej najważniejszych autorów są Frida Kahlo, Diego Rivera, Rufino Tamayo, José Clemente Orozco oraz David Alfaro Siqueiros.
Część dzieł została objęta w Meksyku kategorią zabytków artystycznych. Zgodnie z tamtejszym prawem obiekty te nie mogą zostać na stałe wywiezione z kraju. Przeniesienie prac do Hiszpanii spotkało się z krytyką ponad 200 artystów i osób związanych z meksykańskim środowiskiem artystycznym. Sygnatariusze otwartego listu uznali zgodę na wyjazd dzieł za błąd instytucjonalny i wskazywali, że państwo powinno było podjąć próbę włączenia kolekcji do zbiorów publicznych.
Instituto Nacional de Bellas Artes y Literatura przyznał wcześniej, że kolekcja Gelmanów jest wyjątkowo cenna, ale równocześnie ocenił, że środki publiczne nie musiałyby wystarczyć do sfinansowania zakupu na taką skalę. W odpowiedzi Fundacja Santander przekazała, że nie zamierza trwale usuwać dzieł z Meksyku. W lutym zorganizowała w Museo de Arte Moderno w Meksyku wystawę „Relatos Modernos. Obras Emblemáticas de la Colección Gelman Santander”. Za jej przygotowanie odpowiadała dyrektorka muzeum, Marisol Argüelles.
Ekspozycja w Faro Santander również będzie kuratorowana przez Marisol Argüelles. Organizatorzy zapowiadają nową prezentację kolekcji, uzupełnioną o znaczący wybór fotografii. Wystawa ma pokazać wiele perspektyw na meksykańską nowoczesność, łącząc dzieła najważniejszych muralistów z pracami artystów, którzy wybierali alternatywne drogi rozwoju w meksykańskiej scenie artystycznej. Ekspozycja ma pozostać otwarta do 10 stycznia 2027 roku.
Centralne miejsce zajmie twórczość Fridy Kahlo. Wystawa obejmie grupę autoportretów, które ukazują rozwój osobisty i artystyczny malarki. Wśród prezentowanych prac znajdą się „Diego en mi pensamiento”, znane także jako „Diego on My Mind”, oraz „Autorretrato con monos”, czyli „Self Portrait with Monkeys”. Pokazane zostaną również „Portrait of Natasha Gelman” i „Vendedora de alcatraces” Diega Rivery, a także „Portrait of Cantinflas” Rufina Tamaya.
Portret Cantinflasa wiąże się z relacją między Jacquesem Gelmanem a jednym z najbardziej znanych przedstawicieli meksykańskiego kina. Wystawa obejmie także akwarelę „Perro con escoba” Francisco Toledo. Była to jedna z ostatnich prac zakupionych przez Natashę Gelman. Program towarzyszący ekspozycji ma obejmować pokazy filmowe, muzykę, rozmowy i oprowadzania. Organizatorzy zapowiadają również szczególne wydarzenia związane z Día de Muertos, jednym z najważniejszych świąt w meksykańskim kalendarzu. Program powstaje we współpracy z Fundación Casa de México oraz Instytutem Kultury Meksyku w Hiszpanii.
Jedno z sześciu pięter Faro Santander zostanie w całości przeznaczone na kolekcję Banco Santander. Zbiór powstawał przez 160 lat i tylko rzadko był prezentowany publicznie. Pierwsza odsłona rotacyjnego pokazu, zatytułowana „Masterpieces from the Banco Santander Collection”, obejmie dzieła reprezentujące pięć stuleci zachodniej historii sztuki. Za kuratelę odpowiada historyczka sztuki María Dolores Jiménez Blanco.
Wśród prezentowanych twórców znajdą się Lucas Cranach starszy, Tycjan, El Greco, Peter Paul Rubens, Francisco de Zurbarán, Jusepe de Ribera, Diego Velázquez, Anthony van Dyck, Canaletto, Francisco Goya oraz Joan Miró. Pokaz zostanie uzupełniony o prace powojennych artystów hiszpańskich, takich jak Antoni Tàpies, Soledad Sevilla, Juan Uslé, Eduardo Chillida i Cristina Iglesias. Jiménez Blanco przygotowała także towarzyszącą publikację „Nuevas miradas”. W książce 14 specjalistów z różnych dziedzin kultury przedstawi osobiste refleksje dotyczące wybranych, najważniejszych dzieł z kolekcji.
Trzecia wystawa inauguracyjna nosi tytuł „The Symptomatic Surreal: Leonora Carrington”. Ekspozycja koncentruje się na pracach, które artystka stworzyła w Santander, gdy podczas drugiej wojny światowej przebywała w sanatorium. Projekt przyjeżdża z Freud Museum w Londynie, ale jego odsłona w Faro Santander zostanie poszerzona o niedawno odnaleziony obraz „Villa Pilar”. Carrington podarowała go swojemu lekarzowi.
Organizatorzy przedstawiają trzy wystawy jako początek działalności centrum, które ma połączyć sztukę historyczną, nowoczesną i współczesną z programem edukacyjnym oraz wydarzeniami dla publiczności. Faro Santander chce dzięki temu wzmocnić pozycję Santander i Kantabrii jako ważnego ośrodka kultury w północnej Hiszpanii, a także zaznaczyć swoją obecność na międzynarodowej scenie artystycznej. Otwarcie zaplanowano na 8 września.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Uporządkowany zbiór dzieł lub innych obiektów gromadzonych według określonego klucza, na przykład przez osobę, rodzinę albo instytucję. W sztuce kolekcja może odzwierciedlać zainteresowania i wybory jej właściciela.
Wystawienie człowieka lub organizmu na działanie określonego czynnika, na przykład hałasu, przez określony czas i z określoną intensywnością.
Urządzenie lub system koordynujący działanie kompatybilnych urządzeń domowych, takich jak oświetlenie, czujniki czy sprzęt multimedialny.
Dzieło lub obiekt uznany przez prawo za szczególnie wartościowy artystycznie i objęty ochroną konserwatorską.
Opracowanie koncepcji wystawy, dobór dzieł i nadzór nad sposobem ich przedstawienia publiczności.
Artysta tworzący murale, czyli wielkoformatowe obrazy malowane bezpośrednio na ścianach lub innych stałych powierzchniach.
Technika malarska wykorzystująca transparentne farby rozcieńczane wodą oraz dzieło wykonane tą techniką.
Placówka zapewniająca leczenie lub rehabilitację, często z wykorzystaniem specjalnych warunków klimatycznych i pobytu stacjonarnego.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!
