Zdjęcie: © Angeline Wagner / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/N5OI_20pWzU
24 września 2026 roku w nowo rozbudowanym budynku New Museum w Nowym Jorku otworzy się wystawa „The Bowery: Devil’s Mile”. Ekspozycja prześledzi 400 lat historii Bowery, ulicy będącej przez stulecia miejscem handlu, rozrywki, migracji, kryzysów społecznych i artystycznych przemian. Wśród prezentowanych obiektów znajdą się ręczna pompa strażacka z 1830 roku, zachowane atrakcje dawnych muzeów dime, fotografie dokumentalne Jacoba Riisa oraz prace Keitha Haringa, Lyndy Benglis, June Leaf i innych artystów. Wystawa będzie czynna do 15 listopada 2026 roku, równolegle z wcześniej zapowiedzianym przeglądem twórczości Arthura Jafy.
Bowery wywodzi się z dawnej ścieżki społeczności Lenape, biegnącej przez długość Mannahatta. Późniejsza nazwa Bowerij Road pochodzi od holenderskiego słowa oznaczającego farmę. Trakt łączył kolonialne New Amsterdam z północnymi terenami rolniczymi. W latach 40. XVII wieku jedenastu czarnoskórych mężczyzn zniewolonych przez Holendrów odzyskało wolność i otrzymało działki wzdłuż Bowery. Obszar ten stał się pierwszą wolną osadą czarnoskórej ludności na Manhattanie. Po przejęciu kolonii przez Brytyjczyków w 1664 roku górna część Bowery była związana z posiadłościami zamożnych mieszkańców, a dolna z hodowlą i handlem zwierzętami. Rozwój przedsiębiorczości przyniósł także gospodarkę opartą na rozrywce. Powstawały tawerny, teatry wodewilowe i burleskowe, cyrki oraz muzea dime.
W pierwszej połowie XIX wieku kolejne fale migracji nadały Bowery wielokulturowy charakter. Szybki wzrost liczby mieszkańców, brak odpowiednich usług publicznych i złe warunki sanitarne doprowadziły jednak do powstania przeludnionych kamienic czynszowych, a także do wzrostu przestępczości, chorób i plag szkodników. Kryzys gospodarczy pogłębił złą sławę ulicy. Tawerny zastępowały bary, hotele zmieniały się w noclegownie, a działalność nielegalna wypierała wcześniejszą scenę artystyczną. Jacob Riis dokumentował trudne warunki życia w tej części miasta, lecz Bowery podupadała także w czasie wielkiego kryzysu i prohibicji. W latach 40. określano ją mianem miejskiego „Skid Row”. W połowie XX wieku niskie koszty przyciągnęły na Bowery artystów, wśród nich Marka Rothkę, Williama Burroughsa i Johna Giorno. Odrodzenie kulturalne ulicy wiązało się z pokoleniem Beat Generation oraz rozwojem ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Ważnym miejscem sceny punkowej i nowofalowej stał się klub CBGB, otwarty w 1973 roku. To tam rozwijały się kariery między innymi Blondie, Ramones, B-52s i Talking Heads. New Museum przeniosło się na Bowery dopiero w 2007 roku. Instytucja zapowiada, że „The Bowery: Devil’s Mile” będzie wprowadzeniem do bogactwa i złożoności ulicy, rozumianej jednocześnie jako dzielnica, przestrzeń twórcza i stan umysłu.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!