Zdjęcie: © gooner fn / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/GYbsi9Mm_R8
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
„Spider-Man: Brand New Day” ustanowił, według danych przytoczonych przez Hollywood Reporter, rekord najwyższego krajowego weekendu otwarcia w historii. Produkcja Sony i Marvela zarobiła 360 mln dolarów na rynku krajowym oraz 572 mln dolarów poza nim. Globalny start filmu wyniósł 932 mln dolarów. To wynik, który przywraca pytanie o kondycję kina superbohaterskiego po kilku latach określanych mianem „superhero fatigue”, czyli zmęczenia powtarzalnością komiksowych franczyz.
Poprzedni rekord krajowego otwarcia należał do „Avengers: Endgame” z 2019 roku. W analizie zauważono, że ten film zamknął najważniejszy etap rozwoju Marvel Cinematic Universe, a późniejsze produkcje musiały mierzyć się z bardziej ostrożnym podejściem widowni do kolejnych odsłon wielkich serii. Nie oznaczało to całkowitego zaniku sukcesów. DC odniosło dobre wyniki dzięki filmom „The Batman” z 2022 roku i „Superman” z 2025 roku. Marvelowi udało się natomiast przekroczyć miliard dolarów wpływów między innymi za sprawą „Black Panther: Wakanda Forever”, „Guardians of the Galaxy Vol. 3” oraz „Deadpool & Wolverine”. Ten ostatni był jedynym od czasu „Endgame” niebędącym filmem o Spider-Manie tytułem Marvela, który przekroczył tę granicę.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Określenie używane do opisu spadku zainteresowania części widowni kolejnymi filmami superbohaterskimi i powtarzalnością ich schematów.
MacGuffin to przedmiot lub cel, którego zdobycie napędza fabułę, choć sam w sobie nie musi być najważniejszy dla historii.
Pierwszym argumentem jest ciągłość związana z postacią Hollanda. Każdy z poprzednich filmów, w których aktor grał Spider-Mana jako główny bohater, spotkał się z dobrym przyjęciem widowni i krytyków: „Spider-Man: Homecoming” z 2017 roku, „Spider-Man: Far From Home” z 2019 roku oraz „Spider-Man: No Way Home” z 2021 roku. Istotne były także jego występy w „Captain America: Civil War”, „Avengers: Infinity War” i „Avengers: Endgame”. Hollywood Reporter opisuje tę ścieżkę jako wyjątkowo spójne prowadzenie marki. W odróżnieniu od części historii rozwijanych po „Endgame”, seria o Spider-Manie nie musiała gwałtownie zmieniać bohaterów ani porzucać wcześniej zarysowanych wątków.
Drugim czynnikiem ma być ton filmu wyreżyserowanego przez Destina Daniela Crettona. „Brand New Day” korzysta z bardziej przyziemnej, ulicznej konwencji, a jego tempo jest mniej nerwowe niż w wielu widowiskach komiksowych. W analizie podkreślono obecność scen opartych na dramacie postaci, nie tylko na efektach specjalnych. To podejście zestawiono z produkcjami, które w większym stopniu opierały się na pozaziemskich światach i komputerowo generowanych obrazach, między innymi z „Supergirl” i „Fantastic Four”. Jako najbardziej konwencjonalny fragment filmu wskazano długą konfrontację Spider-Mana z Hulkiem.
Trzeci powód dotyczy konstrukcji fabuły. J. Michael Straczynski, wieloletni autor komiksów o Spider-Manie, pochwalił film w serwisie Substack i zwrócił uwagę na brak MacGuffina. W opowieściach opartych na tym schemacie bohaterowie próbują zdobyć, ochronić albo zniszczyć konkretny zewnętrzny obiekt, taki jak kamień, kula, kostka czy broń. Zdaniem Straczynskiego taki mechanizm był wykorzystywany tak często, że zmęczenie superbohaterami może być częściowo zmęczeniem samą konstrukcją opowieści. „Brand New Day” ma natomiast opierać konflikt na decyzjach i relacjach postaci. Autor przywołuje w tym kontekście „Supermana” z 1978 roku, „Iron Mana”, „Logana” i „Mrocznego Rycerza” jako przykłady filmów superbohaterskich, których fabuły nie są zorganizowane wokół poszukiwania jednego artefaktu.
Czwarty element to obecność Toma Hollanda i Zendayi. Hollywood Reporter podkreśla, że oboje są obecnie u szczytu popularności, a zainteresowanie ich życiem prywatnym wzmacnia odbiór ekranowej relacji Petera Parkera i MJ. W „Brand New Day” związek tych postaci pozostaje ważny od początku, choć po zaklęciu Doktora Strange'a świat zapomniał, kim jest Peter Parker. Film wykorzystuje więc nie tylko rozpoznawalność aktorów, lecz także emocjonalną sytuację bohaterów. Piąty argument odnosi się do samej koncentracji opowieści. Mimo obecności epizodów, zwrotów akcji i elementów przygotowujących kolejne filmy, historia skupia się na dwóch zadaniach Petera: pokonaniu tajemniczego przeciwnika oraz przeżywaniu straty związanej z MJ. W analizie jako szczególnie ważną wskazano scenę spotkania bohaterów na dachu. Zestaw tych elementów, ciągłości serii, bardziej realistycznego tonu, fabuły opartej na postaciach i siły obsady, został przedstawiony jako odpowiedź na problemy, które w ostatnich latach osłabiały część kina superbohaterskiego.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!