Zdjęcie: © Nicolas Thomas / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/wKlqqfNTLsI
Księżyc obraca się wokół własnej osi w tym samym czasie, w którym obiega Ziemię. To tak zwana rotacja synchroniczna, przez którą z naszej planety widzimy stale tę samą półkulę. Z orbity można jednak obserwować także dalszą stronę Księżyca. Opublikowana mozaika koncentruje się właśnie na tym obszarze i pokazuje jego wyraźnie odmienny wygląd.
Obraz powstał z danych sondy Lunar Reconnaissance Orbiter, której kamera szerokokątna zarejestrowała ponad 15 tysięcy zdjęć między listopadem 2009 roku a lutym 2011 roku. W wersji o najwyższej rozdzielczości szczegóły powierzchni są widoczne w skali 100 metrów na piksel. Dalsza strona jest bardziej nierówna i silniej pokryta kraterami niż półkula zwrócona ku Ziemi. Brakuje na niej rozległych, gładkich i ciemnych mórz księżycowych. Jednym z prawdopodobnych wyjaśnień jest grubsza skorupa dalszej strony. Mogła ona utrudniać stopionej materii z wnętrza Księżyca wypływanie na powierzchnię i tworzenie rozległych, gładkich równin. To wyjaśnienie pozostaje hipotezą dotyczącą obserwowanej różnicy, a sama mozaika dokumentuje przede wszystkim wygląd terenu.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Rozległe, ciemne równiny na powierzchni Księżyca, powstałe po zastygnięciu materiału, który wydostał się z jego wnętrza.
Ruch, w którym czas obrotu ciała wokół własnej osi jest taki sam jak czas jego obiegu wokół innego ciała. Dzięki temu Księżyc stale zwraca ku Ziemi tę samą stronę.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!