Koralowce zebrane wokół wysp Galapagos wskazują, że cykl El Niño i La Niña stał się bardziej zmienny w ostatnich 40 latach. Analiza ich szkieletów sugeruje, że wzrost ten wynikał przede wszystkim z silniejszych epizodów El Niño, a jego przebieg był zbieżny ze wzrostem globalnych temperatur. Wynik nie oznacza jednak, że pojedyncze badanie ostatecznie rozstrzyga wpływ zmiany klimatu na ten naturalny cykl.
Zespół Julii Cole z University of Michigan zbadał żywe i martwe koralowce z obszaru wschodniego Pacyfiku wokół Galapagos. To miejsce jest istotne dla badań nad El Niño, ponieważ właśnie tam wydarzenia tego typu zaczynają się rozwijać. Naukowcy określili wiek próbek za pomocą datowania uranowo torowego, a następnie przeanalizowali skład chemiczny ich szkieletów. Poszczególne składniki szkieletu są wrażliwe na temperaturę środowiska, w którym koralowiec rósł, dlatego mogą służyć jako zapis dawnych warunków.
Na tej podstawie badacze zbudowali serię danych dotyczących temperatury powierzchni morza we wschodnim Pacyfiku, obejmującą około 1000 lat. Ponieważ El Niño i La Niña są rozpoznawane między innymi na podstawie zmian temperatury powierzchni morza, taki zapis pozwolił prześledzić wahania cyklu ENSO na długo przed rozpoczęciem współczesnych pomiarów instrumentalnych. Próbki koralowców objęły około połowy analizowanego tysiąclecia, ale autorzy uznają, że ogólny trend jest wyraźny.
Według analizy zmienność
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
El Niño może zmieniać rozkład opadów i temperatur na dużych obszarach świata, zwiększając ryzyko susz, powodzi i gwałtownych burz. Rosnąca temperatura globalna może dodatkowo wzmacniać skutki tych zjawisk, ponieważ cieplejsza atmosfera sprzyja zarówno intensywniejszym opadom, jak i silniejszemu wysychaniu. Oznacza to, że nawet jeśli zmiany samego cyklu ENSO pozostają przedmiotem badań, ich konsekwencje mogą być poważniejsze w cieplejszym klimacie.
Naukowcy od dawna mają trudności z ustaleniem, w jakim stopniu zmiana klimatu wpływa na ENSO. Szczegółowe obserwacje instrumentalne zaczęły się dopiero w latach 80. XX wieku, a tak krótki okres nie wystarcza do łatwego odróżnienia trwałego trendu od naturalnej zmienności. Niezależne badania wykorzystujące między innymi słoje drzew również wskazywały na wzrost aktywności El Niño w ostatnich latach. Mark Cane z Columbia University ocenił, że dowody na wpływ zmiany klimatu są obecnie silniejsze niż wskazywałby prosty podział na równe szanse.
Rekonstrukcja koralowa nie obejmuje niedawnych epizodów z lat 2015, 2023 i 2026, ale Julia Cole uważa, że są one zgodne z rozpoznanym trendem. W materiale przywołano prognozę, według której przy szczycie obecnego El Niño pod koniec roku temperatura powierzchni morza we wschodniośrodkowym Pacyfiku może osiągnąć 4 stopnie Celsjusza powyżej normy, czyli o 60 proc. więcej niż poprzedni rekord. Michael McPhaden z amerykańskiej NOAA zwraca uwagę, że jeśli obecne El Niño okaże się tak silne, jak oczekiwano, w jednej dekadzie wystąpią trzy główne epizody tego zjawiska. Byłaby to sekwencja niewidziana wcześniej w instrumentalnych danych sięgających końca XIX wieku. Taki rozwój wydarzeń dostarczyłby kolejnego argumentu za tym, że ocieplenie klimatu wzmacnia cykl ENSO, choć nadal nie zastąpi długoterminowych obserwacji i kolejnych rekonstrukcji.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!
