W skamieniałych odchodach dinozaura znaleziono wyjątkowo dobrze zachowane pióra. To pierwszy znany przypadek takiego odkrycia. Materiał pozwolił naukowcom zajrzeć w budowę upierzenia ptaków żyjących pod koniec kredy, a także sformułować hipotezę dotyczącą tego, dlaczego część dawnych ptaków przetrwała wymieranie sprzed około 66 milionów lat, podczas gdy inne grupy zniknęły.
Pióra ukryte w koprolicie
Koprolit odnaleziono w 2016 roku w formacji Hell Creek w Montanie. Skamieniałość mogła pochodzić od mięsożernego dinozaura, takiego jak młody tyranozaur lub Nanotyrannus, a pióra najpewniej znalazły się w niej wraz ze szczątkami zjedzonego ptaka. O ich obecności można było się przekonać dzięki przypadkowemu pęknięciu powierzchni koprolitu. Jeden z fragmentów pióra został odsłonięty w sposób, który umożliwił jego bezpośrednią obserwację.
Naukowcy wykorzystali następnie mikrotomografię komputerową, aby stworzyć trójwymiarową mapę zawartości skamieniałości. Wewnątrz znaleziono między innymi kości nóg i łuski ryb. Ich układ oraz charakter wskazują, że ptak był związany ze środowiskiem wodnym i krótko przed śmiercią pobierał pokarm. Badacze powiązali go z hesperornithiformami, wymarłą grupą ptaków żyjących w epoce dinozaurów.
Budowa piór zdradza ich możliwe funkcje
Część piór miała gęste, szczeciniaste struktury. Zdaniem badaczy mogły one pomagać w odpychaniu wody, być może w sposób przypominający upierzenie współczesnych pelikanów. To jednak interpretacja oparta na podobieństwie budowy, a nie bezpośredni dowód na dokładne zachowanie piór u wymarłego ptaka.