Zdjęcie: © Jakub Żerdzicki / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/dAgL8RzcZgE
Wybór iPhone’a od kilku lat nie sprowadza się już tylko do decyzji między podstawowym modelem a wersją Pro. Apple ma w ofercie kolejne warianty, które próbują przyciągnąć użytkowników innymi cechami niż sam rozmiar ekranu albo liczba funkcji. iPhone Air jest najbardziej wyrazistym przykładem takiego podejścia. Nie oferuje pełnego zestawu możliwości modelu Pro, ale wyróżnia się konstrukcją o grubości zaledwie 5,64 mm. Według autora analizowanego materiału właśnie ta cecha sprawia, że można spojrzeć na urządzenie jak na zapowiedź przyszłości, nawet jeśli obecna generacja nie okazała się sprzedażowym sukcesem.
Każda generacja dojrzałego produktu wiąże się z kompromisami. W pierwszym iPhonie problemem była wysoka cena oraz ograniczenie dostępności do jednej sieci w Stanach Zjednoczonych. Oryginalny MacBook Air zachwycał konstrukcją, ale działał wolno i mocno się nagrzewał. Podobne napięcia pojawiały się w rodzinie iPodów, gdy obok podstawowego modelu pojawił się iPod mini. Nagle wybór nie dotyczył już tylko tego, czy ktoś chce odtwarzacz Apple, lecz także tego, z jakich cech jest gotów zrezygnować. W przypadku iPhone’a przez lata najłatwiejszym wyborem były modele standardowe oraz Pro. Wersje Pro zapewniały lepszy system aparatów i dodatkowe funkcje, ale wymagały wyższego budżetu. iPhone Air wprowadził trzecią drogę. Nie jest po prostu zwykłym iPhone’em w innym rozmiarze, jak wcześniej iPhone mini czy iPhone Plus. Ma odmienny charakter i został zaprojektowany wokół smukłości.
Najważniejszym kosztem cienkiej konstrukcji jest bateria. Autor korzystający z iPhone’a Air przez większą część roku zauważa, że podczas pracy przy biurku łatwo uzupełnić energię, ale weekendy i dni podróży wymagają lepszego planowania. W takich sytuacjach korzystał z zewnętrznego akumulatora. Nie przedstawia tego jako problemu dyskwalifikującego, ale jako dodatkowy element codziennego korzystania z telefonu. Drugim ograniczeniem jest aparat. Główny obiektyw 1x nie został oceniony jako zły, jednak pojedynczy aparat ogranicza elastyczność fotografowania. Brakuje prawdziwego trybu makro, a możliwości przybliżania są mniejsze niż w iPhonie Pro. W praktyce telefon nie zawsze pozwala uchwycić scenę z takiej perspektywy, jakiej oczekuje użytkownik. To szczególnie istotne dla osób, które traktują aparat jako jedną z najważniejszych funkcji smartfona. Do tego dochodzi wyższa temperatura obudowy przy dużym obciążeniu oraz pojedynczy głośnik. Są to konsekwencje projektu podporządkowanego grubości, a nie przypadkowe niedociągnięcia. iPhone Air pokazuje więc, że miniaturyzacja podzespołów nie zawsze oznacza możliwość zachowania wszystkich cech większych modeli.
Mimo tych ograniczeń autor źródłowego tekstu uważa, że z iPhone’a Air da się korzystać bez poczucia ciągłego poświęcania wygody. Największe znaczenie ma wrażenie lekkości. Urządzenie przypomina mu iPhone’a 5, który po premierze wydawał się niezwykle lekki. W przypadku modelu Air to odczucie nie znika po krótkim okresie przyzwyczajenia. Telefon łatwiej nosić w kieszeni, a pozostałe iPhone’y w domu zaczynają przez kontrast wydawać się cięższe i bardziej masywne. To właśnie ten efekt odróżnia iPhone’a Air od wcześniejszych prób poszerzenia oferty o dodatkowy wariant. iPhone mini i iPhone Plus były przede wszystkim standardowymi iPhone’ami w innym rozmiarze. Air proponuje inną filozofię, w której najważniejszą cechą nie jest większy ekran ani pełniejszy zestaw aparatów, lecz fizyczna lekkość urządzenia.
Według autora model nie sprzedaje się tak dobrze jak bardziej główne wersje iPhone’a. Jako możliwe wyjaśnienia wskazuje słabą widoczność urządzenia w komunikacji Apple oraz trudność z przekonaniem klientów do kolejnego wariantu. W jego ocenie wiele osób nadal nie wie, że iPhone Air znajduje się w ofercie firmy. Reakcje przypadkowych rozmówców częściej miały sugerować, że trzyma telefon z Androidem, niż rozpoznawać w nim nowy model iPhone’a. Nie zmienia to jednak znaczenia samego projektu. Produkty wyprzedzające swoje czasy nie zawsze od razu zdobywają rynek. W historii Apple przykładem podobnej idei był Newton, który zapowiadał część rozwiązań znanych później z ery smartfonów, choć nie osiągnął sukcesu potrzebnego do utrzymania się na rynku. iPhone Air nie jest bezpośrednim odpowiednikiem Newtona, ale może pełnić podobną rolę jako wczesna wersja pomysłu, który dopiero w kolejnych generacjach zostanie lepiej dopracowany.
Dzisiejszy iPhone Air nie jest najlepszym telefonem Apple dla każdego użytkownika. Osoby oczekujące długiego czasu pracy, elastycznego aparatu albo mocnych głośników mogą lepiej odnaleźć się w innych modelach. Jednocześnie trudno pominąć fakt, że smukłość zmienia sposób odbioru całego urządzenia. Jeśli Apple znajdzie sposób na poprawę baterii, aparatu, temperatury pracy i dźwięku bez utraty tej lekkości, przyszły następca może stać się znacznie bardziej przekonującą propozycją. W tym sensie Air może nie być obecnym zwycięzcą, ale jest interesującym początkiem nowego kierunku dla iPhone’a.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!