Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Universal i Sony pozywają Suno po raz drugi. Chodzi o 60 202 nagrania
Universal i Sony pozwały Suno po raz drugi, wskazując 60 202 nagrania niewymienione w pierwszej sprawie.
Wytwórnie twierdzą, że nagrania znalazły się w danych treningowych modeli Suno, a część materiałów miała zostać pobrana z YouTube.
Suno zawarło umowy licencyjne z Warner Music Group, BMG i Believe, co według powodów ma potwierdzać istnienie rynku licencjonowania muzyki do trenowania AI.
Teoretyczne maksimum szkód ustawowych w nowej sprawie przekracza 9 mld dolarów.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Universal Music Group i Sony Music Entertainment złożyły drugi pozew przeciwko firmie Suno, która rozwija narzędzia do generowania muzyki przy użyciu sztucznej inteligencji. Wytwórnie wskazują w nim 60 202 nagrania, które nie były objęte pierwszą sprawą rozpoczętą w czerwcu 2024 roku. Pozew trafił do Sądu Okręgowego dla Dystryktu Massachusetts w piątek i został zarejestrowany jako sprawa 1:26-cv-14275. To kolejny etap szerszego sporu o to, czy firmy rozwijające generatywną AI mogą trenować modele na komercyjnych nagraniach bez uzyskania zgody właścicieli praw.
Nowa sprawa po decyzji sądu
W nowym pozwie wymieniono 12 podmiotów związanych z wytwórniami, na czele z UMG Recordings i Sony Music Entertainment. Nie ma wśród nich Warner Music Group, które wcześniej było jednym z powodów, ale później zawarło z Suno umowę licencyjną. Pierwszy pozew z czerwca 2024 roku nadal się toczy. Universal i Sony próbowały początkowo dołączyć ponad 61 tysięcy kolejnych utworów do tamtej sprawy. Analiza kryminalistyczna danych Suno miała wskazać te nagrania w zbiorze użytym do trenowania modeli.
Sąd 18 sierpnia odmówił zmiany pierwotnego pozwu bez przesądzania, czy nowe roszczenia są zasadne.
Według sądu prowadzenie równoległych spraw lepiej godzi interesy wytwórni z potrzebą sprawnego prowadzenia postępowania.
Słownik artykułu
Pojęcia, które warto znać
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Nowy pozew obejmuje nagrania wydane po 1972 roku oraz starsze nagrania chronione na podstawie Music Modernization Act.
Powodowie żądają między innymi zakazu dalszego naruszania praw i obejścia zabezpieczeń YouTube, a także procesu przed ławą przysięgłych.
Wytwórnie powołują się na dane użyte do trenowania modeli
Universal i Sony opierają część argumentacji na odpowiedzi Suno z pierwszej sprawy. Według pozwu firma przyznała, że budowała swoje modele, pokazując programowi dziesiątki milionów przykładów różnych nagrań. Suno miało jednocześnie stwierdzić, że prawdopodobnie wśród tych materiałów znajdowały się nagrania należące do powodów, ale nie wskazało konkretnych utworów. Wytwórnie twierdzą, że właśnie dlatego zleciły analizę kryminalistyczną. Jej wyniki miały wykazać obecność milionów ich dzieł w danych treningowych.
Suno nie odpowiedziało jeszcze na nowy pozew, który w piątek pojawił się w aktach sprawy. Wytwórnie zarzucają firmie także tak zwany stream ripping, czyli uzyskiwanie dostępu do materiałów z YouTube, ich kopiowanie i pobieranie za pomocą kodu. Ich zdaniem działanie to naruszało warunki korzystania z serwisu oraz przepisy dotyczące obchodzenia technicznych zabezpieczeń. W pozwie znalazły się trzy zarzuty. Dwa dotyczą bezpośredniego naruszenia praw autorskich, osobno dla nagrań wydanych po 1972 roku i wcześniejszych. Trzeci dotyczy właśnie obejścia zabezpieczeń.
Umowy licencyjne stały się jednym z głównych argumentów
Universal i Sony wskazują, że w ciągu ostatniego roku Suno podpisało kilka umów, które według powodów pokazują istnienie rynku licencjonowania nagrań do trenowania generatywnej AI. Warner Music Group zawarło umowę w listopadzie 2025 roku. BMG podpisało porozumienie 12 sierpnia, a Believe 8 września zgodziło się dostarczać dane treningowe. Dziewięć dni później Suno uruchomiło wersję v6 opartą na licencjonowanym katalogu. Wytwórnie twierdzą, że trzy umowy zawarte w czasie krótszym niż rok potwierdzają, iż firmy zajmujące się AI mogą uzyskiwać zgodę na wykorzystanie nagrań zamiast korzystać z nich bez opłat.
Suno przedstawia te porozumienia inaczej. Jack Brody, dyrektor ds. produktu, mówił, że udział w przychodach nie jest zapłatą za trenowanie modeli, a same umowy nie dotyczą przede wszystkim danych. W pozwie przytoczono także wypowiedź współzałożyciela i dyrektora generalnego Suno, Mikeya Shulmana, który mówił o licencjonowaniu utworów. Wytwórnie uznają te wypowiedzi za potwierdzenie, że działający rynek licencji istnieje, niezależnie od tego, jak firma opisuje umowy w postępowaniu sądowym. Powodowie wskazują również na regulamin Suno. Od stycznia 2024 roku użytkownicy mają udzielać firmie szerokiej, nieodwołalnej licencji na materiały przesyłane do usługi, w tym na ich kopiowanie, przechowywanie, modyfikowanie i tworzenie utworów zależnych. Zdaniem wytwórni pokazuje to, że Suno wiedziało, iż wykorzystanie cudzych nagrań wymaga zgody.
Wysokie potencjalne odszkodowanie i spór o wpływ na rynek
Wytwórnie twierdzą, że działania Suno były świadome i umyślne. Taka kwalifikacja może otworzyć drogę do wyższych szkód ustawowych. Powodowie żądają do 150 tysięcy dolarów za każde dzieło w przypadku umyślnego naruszenia oraz do 2,5 tysiąca dolarów za każdy akt obejścia zabezpieczeń. Przy 60 202 nagraniach samo teoretyczne maksimum szkód ustawowych przekracza 9 mld dolarów. Nie oznacza to, że taka kwota zostanie zasądzona. Jest to górny limit wynikający z roszczeń przedstawionych w pozwie, a o odpowiedzialności i wysokości ewentualnego odszkodowania musiałby zdecydować sąd.
Spór obejmuje także wpływ generatywnej AI na rynek muzyczny. Wytwórnie odwołują się do argumentu o skutkach rynkowych, który może mieć znaczenie przy ocenie fair use, czyli dozwolonego użytku. Według danych przytoczonych w pozwie Deezer informował w lipcu, że utwory wygenerowane przez AI stanowiły po raz pierwszy ponad połowę wszystkich codziennych przesyłanych nagrań, około 90 tysięcy dziennie. Sześć miesięcy wcześniej było to około 39 procent. Suno miało przekazywać inwestorom, że jego użytkownicy generują w ciągu dwóch tygodni ilość muzyki odpowiadającą katalogowi Spotify. W pozwie przywołano też przypadek projektu The Velvet Sundown, który latem 2025 roku przekroczył milion miesięcznych słuchaczy na Spotify, zanim odbiorcy dowiedzieli się, że muzyka została stworzona przez maszynę.
W dokumentach znalazły się także informacje o rozwoju biznesu Suno. Wytwórnie twierdzą, że firma osiąga setki milionów dolarów rocznych przychodów i prognozuje 1 mld dolarów przychodu w 2028 roku. Ostatnia runda finansowania miała przynieść ponad 400 mln dolarów przy wycenie 5,4 mld dolarów, w porównaniu z 2,45 mld dolarów jesienią 2025 roku. Najdroższy plan subskrypcyjny Suno kosztuje 24 dolary miesięcznie. Firma została założona w lipcu 2023 roku przez osoby, które wcześniej pracowały razem w Kensho Technologies. W grudniu tego samego roku Microsoft zintegrował Suno z usługą Copilot.
Drugi pozew przeciwko Suno wpisuje się w szerszą falę sporów między właścicielami praw muzycznych a twórcami narzędzi generatywnej AI. Sony zastosowało podobną strategię wobec konkurencyjnej usługi Udio, pozywając ją w lipcu po raz drugi i wskazując 30 tysięcy dodatkowych utworów. W Europie pojawiło się już rozstrzygnięcie dotyczące Suno. Niemiecki sąd uznał w sprawie wniesionej przez organizację zbiorowego zarządzania GEMA, że firma naruszyła prawa autorskie. Wynik amerykańskiego postępowania może mieć znaczenie dla sposobu zawierania licencji, budowania danych treningowych i rozwijania usług generujących muzykę na całym rynku.
