12 sierpnia 2026 roku dojdzie do całkowitego zaćmienia Słońca. Najlepszy widok na zjawisko będą mieli obserwatorzy w Hiszpanii oraz w zachodniej Islandii. Wydarzenie będzie szczególnie interesujące dla miłośników astronomii, ponieważ będzie pierwszym całkowitym zaćmieniem Słońca od 2024 roku i zbiegnie się w czasie z corocznym rojem meteorów Perseidów.
Sierpniowe zaćmienie ma potrwać dłużej niż część podobnych zjawisk, ponieważ zbiegnie się z perygeum Księżyca. To moment, w którym Księżyc znajduje się najbliżej Ziemi na swojej orbicie, przez co jego tarcza może wydawać się większa. Pełne zaćmienie nie będzie widoczne na całym świecie. W wielu miejscach, między innymi w części Europy, Kanady i Stanów Zjednoczonych, obserwatorzy zobaczą jedynie częściowe przesłonięcie Słońca.
Najlepszymi kierunkami będą zachodnia Islandia oraz północna Hiszpania. Najdłuższa faza całkowita ma być widoczna w Látrabjargi. Zjawisko obejmie także Reykjavík, Ísafjörður oraz inne miasta na zachodnim wybrzeżu Islandii. Hiszpania może być jednak wygodniejszym miejscem dla osób planujących wyjazd. Pas całkowitości przebiega tam przez znacznie większy obszar lądu, co daje więcej możliwości znalezienia dogodnego punktu obserwacyjnego. Dodatkowym argumentem jest pogoda. W sierpniu temperatury w Hiszpanii są według materiału od 20 do 30 stopni wyższe niż w Islandii.
Całkowite zaćmienie będzie widoczne także w kilku innych, trudniej dostępnych regionach Rosji i Grenlandii. W Hiszpanii pełną fazę zobaczą między innymi Bilbao, Burgos, Palma, Santander, Walencja, Valladolid i Saragossa. Niewielki fragment Portugalii, obejmujący park krajobrazowy Montesinho w dystrykcie Bragança, również znajdzie się w pasie całkowitości.
W Ameryce Północnej zaćmienie częściowe obejmie głównie północne rejony Stanów Zjednoczonych i wschodnią Kanadę. Skala zjawiska będzie mocno zależeć od lokalizacji. W Nowym Jorku Księżyc zasłoni około 9 procent tarczy Słońca, w Bostonie 16 procent, a w Anchorage 28 procent. W kanadyjskim St. John's przesłonięcie sięgnie 53 procent, podczas gdy w Toronto wyniesie 8 procent, a w Edmonton 6,5 procent. W Chicago zjawisko będzie praktycznie niezauważalne, z przesłonięciem na poziomie 0,1 procent.
Bezpośrednie patrzenie na Słońce jest bezpieczne wyłącznie podczas krótkiej fazy całkowitości. W każdym innym momencie może doprowadzić do poważnego i nieodwracalnego uszkodzenia wzroku. Zwykłe okulary przeciwsłoneczne nie zapewniają ochrony, podobnie jak lornetki używane bez odpowiednich filtrów. Osoby chcące obserwować Słońce bezpośrednio powinny korzystać ze specjalistycznych okularów zaćmieniowych albo certyfikowanych filtrów słonecznych. W Stanach Zjednoczonych całkowite zaćmienie nie będzie widoczne, dlatego obserwatorzy w tym kraju muszą używać ochrony przez cały czas.
Ochrony wymaga również sprzęt fotograficzny. Obiektyw aparatu powinien mieć specjalną osłonę przeznaczoną do obserwacji Słońca, ponieważ zwykłe akcesoria nie zastępują filtra słonecznego. Alternatywą dla patrzenia bezpośredniego jest projekcja otworkowa. Można zbudować prosty projektor z małego otworu, wykorzystać durszlak albo ułożyć dłonie w kratkę. Stojąc tyłem do Słońca, należy przepuścić światło przez otwory i skierować je na ścianę lub ziemię. Na powierzchni pojawi się wtedy obraz częściowo zasłoniętej tarczy.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!