Naukowcy z University of Texas MD Anderson Cancer Center zidentyfikowali możliwą, wcześniej nierozpoznaną rolę limfocytów B w rozwoju zapalenia jelita grubego, które u części pacjentów pojawia się jako działanie niepożądane immunoterapii przeciwnowotworowej. Chodzi o leczenie inhibitorami punktów kontrolnych układu odpornościowego. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Cell Reports sugerują, że zmiany aktywności limfocytów B mogą występować jeszcze przed pojawieniem się objawów.
Inhibitory punktów kontrolnych układu odpornościowego zmieniły leczenie zaawansowanych nowotworów, ponieważ pomagają układowi odpornościowemu skuteczniej rozpoznawać i niszczyć komórki raka. Pobudzenie odporności może jednak prowadzić także do działań niepożądanych wymierzonych w zdrowe tkanki. Jednym z częstszych powikłań jest zapalenie jelita grubego. Może ono powodować silną biegunkę, ból brzucha oraz krwawienie z jelit, a w cięższych przypadkach prowadzić do przerwania albo czasowego wstrzymania leczenia. Obecnie dostępnych jest niewiele narzędzi, które pozwalałyby przewidzieć to powikłanie, zanim pojawią się pierwsze symptomy.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Rodzaj białych krwinek uczestniczących w rozpoznawaniu patogenów i działaniu układu odpornościowego.
Leki przeciwnowotworowe, które osłabiają mechanizmy hamujące aktywność układu odpornościowego wobec komórek nowotworowych.
Stan zapalny wewnętrznej warstwy jelita grubego, który może powodować biegunkę, ból brzucha i krwawienie z jelit.
Społeczność mikroorganizmów związanych z określonym środowiskiem, organizmem lub jego częścią, na przykład korzeniami rośliny.
W analizowanych próbkach pacjentów wyższy poziom limfocytów B przed rozpoczęciem leczenia wiązał się ze zwiększonym ryzykiem zapalenia jelita związanego z immunoterapią. Zespół badawczy wykorzystał następnie modele przedkliniczne, które naśladowały proces zapalny obserwowany przy tym powikłaniu. Pozwoliło to prześledzić kolejność zmian zachodzących w układzie odpornościowym. Aktywacja limfocytów B pojawiała się wcześnie, przed zwiększeniem liczby zapalnych limfocytów T. Te drugie komórki mogą uszkadzać tkanki i uczestniczyć w reakcji zapalnej charakterystycznej dla zapalenia jelita.
Badacze wskazali także na możliwy związek między mikrobiomem jelitowym a aktywacją limfocytów B. Modele przedkliniczne podatne na zapalenie jelita miały zmieniony skład bakterii jelitowych, któremu towarzyszyła nieprawidłowa aktywacja limfocytów B jeszcze przed podaniem immunoterapii. W doświadczeniach wykorzystano przeszczep mikrobioty kałowej, czyli procedurę mającą odtworzyć bardziej korzystny skład bakterii jelitowych. Takie postępowanie zmniejszało nasilenie zapalenia i ciężkość zmian w modelach badawczych. Nie oznacza to jednak, że metoda jest obecnie potwierdzonym sposobem zapobiegania powikłaniom u osób leczonych onkologicznie.
Autorzy oceniają, że pomiary limfocytów B we krwi mogą w przyszłości pomóc wskazać pacjentów bardziej narażonych na zapalenie jelita jeszcze przed rozpoczęciem immunoterapii. Taka informacja mogłaby ułatwić opracowanie strategii zapobiegawczych, na przykład ukierunkowanych na limfocyty B albo na mikrobiom jelitowy. Na tym etapie wyniki nie ustanawiają jednak klinicznego testu prognostycznego ani nowego standardu leczenia. Zależność zaobserwowana w próbkach pacjentów oraz rezultaty uzyskane w modelach przedklinicznych muszą zostać potwierdzone w większych grupach. Dopiero takie badania pozwolą ocenić, czy aktywność limfocytów B wiarygodnie przewiduje ryzyko powikłania i czy jej modyfikowanie jest bezpieczne.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!
