Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Komitet Porozumienia Paryskiego wskazał trzy państwa, które nie złożyły planów klimatycznych
Demokratyczna Republika Konga, Senegal i Korea Północna nie przekazały nowych NDC.
Państwa nie odpowiedziały na kolejne próby kontaktu ze strony komitetu zgodności Porozumienia Paryskiego.
Nowa runda planów klimatycznych, obejmująca cele na 2035 rok, była wymagana do lutego 2025 roku.
Komitet podkreśla, że jego działania mają charakter pomocowy, a nie sankcyjny.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Komitet ds. Wdrażania i Przestrzegania Porozumienia Paryskiego wskazał trzy państwa, które nie przekazały nowych krajowych planów klimatycznych i przez długi czas nie odpowiadały na jego próby kontaktu. Chodzi o Demokratyczną Republikę Konga, Senegal i Koreę Północną. Nazwy tych państw znalazły się w przypisie do rocznego raportu komitetu, opublikowanego przed kolejnym szczytem klimatycznym.
Decyzja zapadła po kilku miesiącach dyskusji, czy publikować listę państw, które wielokrotnie ignorowały próby nawiązania rozmowy. Komitet wyjaśnił, że wskazanie Demokratycznej Republiki Konga, Senegalu i Korei Północnej ma ułatwić dalsze kontakty, a nie służyć ukaraniu tych krajów. Przedstawiciele wszystkich trzech państw zostali zaproszeni na posiedzenie zaplanowane na początek 2027 roku. Celem spotkania ma być rozpoznanie problemów i ograniczeń, które utrudniły przygotowanie dokumentów.
Najnowsza runda planów, obejmująca cele na 2035 rok, była oczekiwana do lutego 2025 roku.
W lipcu komitet informował o 12 państwach, które nie odpowiadały na jego próby rozmowy.
Do publikacji raportu tylko trzy z nich nadal nie przekazały NDC ani raportu dwuletniego na rzecz przejrzystości i nie odpowiedziały na zawiadomienia.
Nie chodzi tylko o brak dokumentu
NDC, czyli krajowy wkład ustalony na szczeblu krajowym, jest podstawowym dokumentem, w którym państwo opisuje swoje cele dotyczące emisji i działania potrzebne do ich osiągnięcia. Porozumienie Paryskie z 2015 roku przewiduje, że każda jego strona powinna publikować taki plan co pięć lat. Kolejne plany mają pokazywać wyższy poziom ambicji niż poprzednie.
W tej sprawie komitet oceniał nie tylko to, czy państwa opublikowały NDC, lecz także to, czy podjęły kontakt w sprawie trudności z jego przygotowaniem. W raporcie zaznaczono, że opóźnienia mogą wynikać z krajowych możliwości i uwarunkowań. Przygotowanie planu wymaga między innymi zebrania danych o emisjach, przeprowadzenia konsultacji oraz ustalenia sposobu ograniczania emisji w różnych sektorach gospodarki.
Większość państw spóźniła się z nowymi celami
Najnowsza, trzecia runda NDC miała obejmować nowe cele na 2035 rok i była wymagana do lutego 2025 roku. Większość państw nie dotrzymała tego terminu. W momencie publikacji raportu nowych planów nadal nie przekazało około 30 krajów. Była to grupa obejmująca głównie państwa o niewielkich emisjach, ale także między innymi Egipt, Wietnam i Argentynę.
W lipcu komitet informował, że 12 państw nie odpowiedziało na powtarzające się próby omówienia powodów braku NDC. W toku dalszych kontaktów liczba całkowicie milczących rządów spadła. Ostatecznie w raporcie wymieniono trzy państwa, które nie przekazały ani NDC, ani raportu dwuletniego na rzecz przejrzystości, a także nie odpowiedziały na kolejne zawiadomienia komitetu.
Znaczenie Demokratycznej Republiki Konga i Senegalu
Brak odpowiedzi ze strony Demokratycznej Republiki Konga ma szczególne znaczenie dla polityki klimatycznej. Kraj ten obejmuje znaczną część lasów dorzecza Konga i ma, poza Brazylią, więcej lasów deszczowych niż jakiekolwiek inne państwo. Lasy oraz torfowiska pochłaniają duże ilości gazów cieplarnianych, ale są tracone w związku z rozwojem rolnictwa, produkcją węgla drzewnego, wyrębem i wydobyciem.
Senegal z kolei starał się pozyskać wielomiliardowe finansowanie klimatyczne na rozwój energii odnawialnej. W 2023 roku podpisał z Kanadą i zamożnymi państwami europejskimi porozumienie o sprawiedliwej transformacji energetycznej. Partnerstwo miało pomóc w realizacji celów dotyczących odnawialnych źródeł energii przyjętych przez ówczesny rząd Macky'ego Salla. Senegal przewodniczył także grupie państw najsłabiej rozwiniętych od stycznia 2022 roku do grudnia 2023 roku.
Komitet chce otworzyć drogę do rozmów
Tejas Rao, badacz z Uniwersytetu Cambridge zajmujący się działalnością komitetu w ramach pracy doktorskiej, ocenił, że rządy wskazanych państw powinny podjąć rozmowę. Jego zdaniem samo zaangażowanie wymaga od rządów niewiele, a komitet jest gotowy wysłuchać ich wyjaśnień. Brak odpowiedzi ogranicza natomiast możliwość udzielenia pomocy i może utrwalać obraz państw jako niezaangażowanych w realizację porozumienia.
PAICC jest organem o charakterze ułatwiającym i nie stosuje sankcji. Zgodnie z podejściem opisanym przez Rao wskazanie państw ma otworzyć drzwi do konsultacji, a nie je zamknąć. Wcześniej rządy, które wyjaśniły swoje ograniczenia, w tym problemy z możliwościami administracyjnymi, finansowaniem lub krajową procedurą, miały otrzymać dalszy kontakt i wsparcie zamiast kary.
Nie wszystkie państwa bez NDC są objęte tą samą procedurą
Źródło wskazuje, że Stany Zjednoczone i Iran nie są stronami Porozumienia Paryskiego, dlatego nie mają aktywnych NDC w ramach tego porozumienia. Tajwan nie jest członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych, a także nie występuje jako strona porozumienia. Ich sytuacja różni się więc od państw, które są stronami Porozumienia Paryskiego, ale nie przekazały wymaganych dokumentów.
Przypadek Demokratycznej Republiki Konga, Senegalu i Korei Północnej pokazuje, że realizacja globalnych zobowiązań klimatycznych zależy nie tylko od przyjęcia wspólnych zasad. Ważne są także krajowe możliwości administracyjne, dostęp do finansowania, dane o emisjach i gotowość do współpracy z instytucjami porozumienia. Komitet zaprosił wskazane państwa do rozmów, pozostawiając dalszy krok po ich stronie.
