Późne lato i początek jesieni to dla czarnych niedźwiedzi w Kalifornii czas intensywnego żerowania. Zwierzęta gromadzą wtedy zapasy przed hibernacją, szukając żołędzi, mrówek, orzeszków piniowych, owoców i korzeni. Coraz częściej naturalne pożywienie uzupełniają jednak kalorie znalezione w ludzkim otoczeniu. Na obrzeżach Los Angeles niedźwiedzie zaglądają do śmietników, ogrodów, kurników, garaży i basenów.
Zjawisko jest szczególnie widoczne w społecznościach położonych przy Angeles National Forest, lesie graniczącym z rozrastającą się metropolią. W Kalifornii żyje około 50 000 do 70 000 czarnych niedźwiedzi, a kilkaset z nich zamieszkuje obszar lasu na północ od Los Angeles. Według Wilsona Shermana, doktoranta Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles, który bada relacje ludzi z dzikimi zwierzętami, liczba kontaktów ludzi z niedźwiedziami rośnie od lat 90. XX wieku. Jednym z powodów jest rozwój osiedli na granicy terenów naturalnych.
Czarny niedźwiedź jest wszystkożerny i potrafi dostosować się do wielu warunków. Sherman zwraca uwagę, że zwierzęta mogą jeść niemal to samo co ludzie, a pokarm pozostawiony przez człowieka dostarcza dużo kalorii przy mniejszym wysiłku niż poszukiwanie odpowiedniej ilości żołędzi czy mrówek. Dlatego dla niedźwiedzia kosz z resztkami pizzy może być łatwiejszym źródłem energii niż duży obszar lasu, który trzeba przeszukać.
Przykładem takiego sąsiedztwa jest Monrovia, nazywana przez mieszkańców stolicą niedźwiedzi. Brian Gordon i jego partner kupili tam dom położony tuż przy Angeles National Forest. Jeszcze przed przeprowadzką zobaczyli w ogrodzie rodzinę niedźwiedzi. Dziś zwierzęta regularnie przechodzą przez ich posesję, a czasem korzystają z basenu. Para dokumentuje te wizyty na koncie PoolBearLife. Nagrania pokazują młode niedźwiedzie pływające, wspinające się na drzewa i poruszające się po ogrodzie.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Gordon podkreśla, że on i jego partner nie są specjalistami od niedźwiedzi. Są mieszkańcami miasta, którzy kupili dom w miejscu zamieszkiwanym także przez dzikie zwierzęta. Z czasem nauczyli się usuwać czynniki przyciągające niedźwiedzie i zachowywać dystans. Pojemniki na odpady są utrzymywane w czystości, jedzenie nie jest pozostawiane na zewnątrz, a mieszkańcy nie próbują zbliżać się do zwierząt mimo popularności nagrań. Dzięki temu niedźwiedzie mogą przejść przez ogród, traktując go jak przedłużenie pobliskiego lasu.
Rozwój zabudowy nie jest jedynym czynnikiem wpływającym na spotkania ludzi z niedźwiedziami. Sherman wskazuje także na kryzys klimatyczny. Cieplejsze lata mogą zmieniać dostępność naturalnych źródeł pożywienia, a wtedy zwierzęta poszerzają obszar poszukiwań. W konsekwencji częściej trafiają do miejsc, w których ludzie przechowują odpady, uprawiają drzewa owocowe albo zostawiają jedzenie dla zwierząt domowych.
Badacz łączy z ograniczeniem naturalnego pożywienia również skutki dużych pożarów Eaton i Palisades z 2025 roku. Nie oznacza to, że każdy kontakt niedźwiedzia z człowiekiem ma jedną przyczynę. Wpływ mogą mieć równocześnie warunki pogodowe, dostępność pokarmu w lesie, pora roku i sposób zabezpieczenia posesji. Źródło wskazuje jednak, że pożary oraz zmiany warunków klimatycznych mogą zwiększać presję na zwierzęta, by szukały pożywienia w sąsiedztwie ludzi.
Alex Heeran, naukowiec z kalifornijskiego departamentu rybołówstwa i dzikiej przyrody, zajmujący się społecznym wymiarem kontaktów z dzikimi zwierzętami, mówi, że liczba zgłoszeń zwykle rośnie pod koniec lata i na początku jesieni. Szczególnie aktywny bywa wrzesień. Niedźwiedzie kończą wtedy okres hiperfagii, czyli intensywnego żerowania przed hibernacją. W tym samym czasie ludzie częściej organizują pikniki i wyjazdy na kempingi, co zwiększa liczbę potencjalnych spotkań.
Według Heerana rok 2026 może przynieść rekordową liczbę zgłoszonych spotkań z niedźwiedziami. Urzędnicy otrzymują informacje o zwierzętach niszczących ogrodzenia, wchodzących do szop i robiących bałagan w poszukiwaniu jedzenia. Z perspektywy niedźwiedzia jest to naturalne zachowanie, ale z perspektywy mieszkańców może oznaczać ryzyko i szkody. Heeran ocenia, że wiele takich sytuacji można zapobiec, zanim przerodzą się w poważny konflikt.
Konflikty nie zawsze kończą się na wizycie w ogrodzie. W skrajnych przypadkach zwierzę może zostać przeniesione albo uśpione. W Monrovii doszło w tym roku do śmierci samicy znanej jako Blondie. Urzędnicy uznali, że dwukrotnie zaatakowała łapą mieszkańców, powodując niewielkie obrażenia. W chwili zdarzenia miała dwa młode. Niedźwiadki trafiły do ośrodka, gdzie są wychowywane w niewoli, z nadzieją na późniejszy powrót do środowiska naturalnego. Mieszkańcy protestowali przeciwko decyzji, a później zorganizowali poświęcony Blondie marsz pamięci.
Media społecznościowe utrudniają ocenę takich historii. Nagrania z kamer przy drzwiach i telefonów pokazują niedźwiedzie podczas pływania, wspinaczki albo zabawy, co może budować empatię i poparcie dla ochrony przyrody. Sherman ostrzega jednak przed przedstawianiem zwierząt wyłącznie jako sympatycznych bohaterów. Czarny niedźwiedź nie jest z natury szczególnie agresywny, ale pozostaje dużym dzikim zwierzęciem, które może wyrządzić szkody. Obserwowanie go wymaga pozostawienia mu przestrzeni, a nie prób nawiązania kontaktu.
Jesienią liczba spotkań zwykle spada, ale problem nie znika. Wiosną niedźwiedzie znów pojawiają się na obrzeżach Los Angeles, obok pum, jeleni i kojotów. Dla osób przeprowadzających się na podmiejskie osiedla może to być zaskoczenie, ponieważ wybierają lokalizację z myślą o bliskości miasta, a nie o życiu przy granicy lasu. Przypadek Kalifornii pokazuje jednak szerszą zasadę: gdy zabudowa wkracza w tereny naturalne, a klimat i pożary zmieniają dostępność pożywienia, współistnienie ludzi i dzikich zwierząt wymaga przygotowania po obu stronach. Najskuteczniejszym rozwiązaniem nie jest oswajanie niedźwiedzi, lecz ograniczanie powodów, dla których wchodzą do ludzkiego otoczenia.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!