Zdjęcie: © Chloe Evans / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/7hxLIV3NC2E
Zimbabwe może w ciągu 12 miesięcy przygotować infrastrukturę pozwalającą połączyć usługę Starlinka z krajową siecią światłowodową. Taką koncepcję przedstawił Willard Shoko, niezależny badacz Starlinka i konsultant sieciowy. Proponowany plan obejmuje budowę lokalnych teleportów satelitarnych, uzyskanie zezwoleń na wykorzystanie pasma Q/V oraz uruchomienie punktu obecności w Harare. Nie jest to jednak oficjalny plan Starlinka ani ogłoszona przez władze Zimbabwe inwestycja.
Według materiału historia satelitarnej łączności Zimbabwe zaczęła się w 1985 roku, gdy w Mazowe uruchomiono główną stację naziemną kraju. Obiekt zapewniał dostęp do międzynarodowych sieci telekomunikacyjnych za pośrednictwem satelitów geostacjonarnych. Później rozwijały się terminale VSAT. Jedno z pierwszych komercyjnych wdrożeń obsługiwało łączny międzynarodowy kanał o przepustowości 1 Mbps dla firmy Data Control Systems, która z czasem przekształciła się w Liquid Intelligent Technologies.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Centralnym elementem propozycji jest połączenie lokalnych teleportów Starlinka z punktem obecności w Harare. Do obsługi łączy między satelitami a infrastrukturą naziemną autor wskazuje potrzebę wykorzystania pasma Q/V, obok standardowych pasm Ku i Ka. W założeniu takie rozwiązanie miałoby przenieść część ruchu z zagranicznych punktów wymiany do krajowego węzła, a następnie skierować go przez istniejące sieci światłowodowe. Autor przedstawia to jako sposób na ograniczenie skutków przeciążenia i stabilizację parametrów usługi.
Proponowany węzeł w Harare miałby korzystać z kilku niezależnych tras transmisyjnych. Liquid Intelligent Technologies deklaruje w materiale ponad 26 tys. kilometrów światłowodów w Zimbabwe. PowerTel i Paratus Zimbabwe rozwijają z kolei partnerstwo, w ramach którego aktywne połączenie między Plumtree i Bulawayo ma przepustowość 800 Gbps, a docelowa infrastruktura transgraniczna może obsługiwać do 10 Tbps między Zimbabwe, Botswaną i Zambią. Tekst wymienia także rozbudowę tras TelOne oraz 1500-kilometrową otwartą sieć światłowodową biegnącą wzdłuż krajowych linii kolejowych, z połączeniami do Republiki Południowej Afryki, Botswany, Zambii i Mozambiku.
Opisany model ma znaczenie szersze niż sam rynek Zimbabwe, ponieważ pokazuje, jak usługi satelitarne mogą być łączone z naziemnymi sieciami operatorów. Jednocześnie materiał nie przedstawia decyzji regulatora dotyczącej pasma Q/V, potwierdzonego harmonogramu budowy ani źródeł finansowania projektu. Nie podaje też oficjalnego potwierdzenia ze strony Starlinka. Wnioski dotyczące przepustowości i opóźnień należy więc traktować jako założenia autora. W tekście wspomniano również o systemie kablowym Google Umoja jako możliwej trasie dostępu do połączeń międzykontynentalnych. Całość jest analizą gościnną niezależnego konsultanta, który zaznacza, że nie jest związany ze Starlinkiem.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!