Silne El Niño może poważnie obciążyć brytyjski system żywnościowy, ostrzegła minister klimatu Katie White w rozmowie z magazynem New Scientist. Brytyjski urząd meteorologiczny przewiduje, że zjawisko przyniesie niezwykle ciepłą, mokrą i burzową jesień oraz zimę. Jeżeli warunki utrzymają się do wiosny, rolnicy mogą mieć problemy z siewem i wzrostem najważniejszych upraw, a konsumenci mogą odczuć skutki w postaci wyższych cen.
El Niño pojawia się zwykle co 2 do 7 lat i oddziałuje na pogodę w wielu częściach świata. W Wielkiej Brytanii jego późnozimowa faza często wiązała się z chłodniejszą i bardziej suchą pogodą, jednak obecne zjawisko jest tak silne, że nietypowo ciepłe i deszczowe warunki mogą utrzymać się także wiosną. Po wyjątkowo suchej tegorocznej lecie rolnicy muszą przygotować się na bardzo mokry początek sezonu.
Rozmokłe pola mogą uniemożliwić wjazd traktorów i opóźnić siew pszenicy ozimej. Podobna sytuacja wystąpiła podczas El Niño w sezonie 2023 i 2024. Nawet jeśli nasiona zostaną wysiane, nadmiar wody może utrudnić ich kiełkowanie. Długotrwałe opady mogą również osłabić uprawy jęczmienia jarego. Hodowcy będą wtedy potrzebować więcej paszy i odpowiednich pomieszczeń dla zwierząt, co może zwiększyć koszty produkcji mięsa i nabiału.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Okresowe ocieplenie powierzchniowych wód tropikalnego Pacyfiku, które wpływa na cyrkulację atmosferyczną i pogodę w wielu regionach świata.
Zdolność gospodarstw, łańcuchów dostaw i infrastruktury do ograniczania szkód powodowanych przez ekstremalne zjawiska pogodowe.
Skutki El Niño nakładają się na wcześniejsze szkody związane z falami upałów i suszami. Zjawiska te, powiązane z ociepleniem klimatu, obniżyły tegoroczne plony na półkuli północnej. W Wielkiej Brytanii tegoroczne zbiory pszenicy, jęczmienia, rzepaku i owsa określono jako najgorsze w historii. Nowe zakłócenia pogodowe mogą więc pojawić się w systemie, który już jest bardziej podatny na wahania produkcji i cen.
Część ryzyka wynika z zależności od importu. Wielka Brytania sprowadza około 40 procent żywności, a problemy z uprawami w innych krajach mogą szybko przełożyć się na ceny i dostępność produktów. Duże państwa, między innymi Chiny, Brazylia i Niemcy, zwiększały zapasy pszenicy, ryżu, kukurydzy i cukru. Wielka Brytania nie utrzymuje jednak znaczących publicznych rezerw żywności.
Katie White sprzeciwia się wywoływaniu paniki i masowemu gromadzeniu żywności przez gospodarstwa domowe. Jej zdaniem ważniejsze jest rozpoznanie słabych punktów systemu oraz wsparcie lokalnych gospodarstw, sklepów i łańcuchów dostaw. Powołany przez nią zespół, w którym pracują naukowcy i eksperci wojskowi, ma w październiku przeanalizować przygotowanie kraju na zagrożenia dla bezpieczeństwa klimatycznego, w tym ryzyka dotyczące żywności.
Monika Zurek z Uniwersytetu Oksfordzkiego wskazuje, że rolnicy prawdopodobnie będą musieli częściej wybierać odmiany bardziej odporne na pogodę albo zastępować dotychczasowe uprawy innymi. Jej zdaniem magazynowanie zboża również powinno być częścią rozwiązania. Ograniczenie podatności systemu nie oznacza więc jednej decyzji, lecz połączenie zmian w rolnictwie, większej dywersyfikacji dostaw i przygotowania zapasów.
Przystosowanie do ekstremalnej pogody obejmuje także ochronę przed powodziami. Oprócz infrastruktury przeciwpowodziowej, takiej jak bariera na Tamizie, minister wskazuje na odtwarzanie mokradeł, które mogą zatrzymywać nadmiar wody. Długoterminowym celem pozostaje ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku. White podkreśla jednocześnie, że działania adaptacyjne są potrzebne już teraz, ponieważ kolejny sezon może przynieść zarówno bardzo mokrą zimę, jak i wyjątkowo gorące lato.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!