Źródło: unsplash.com/photos/GnP7PjxGeHs
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Naukowcy wykorzystują lód Antarktydy jako część ogromnego obserwatorium astronomicznego. W pobliżu bieguna południowego stopiono prawie 100 pionowych otworów, w których umieszczono długie przewody z detektorami wielkości piłek do koszykówki. Woda w otworach po pewnym czasie ponownie zamarzła, pozostawiając aparaturę głęboko w lodzie.
Detektory IceCube są czułe na niebieskie światło powstające w otaczającym, przejrzystym lodzie. Światło emitują szybko poruszające się cząstki wtórne, które pojawiają się, gdy wysokoenergetyczne neutrino zderza się z cząsteczką lodu. Neutrina mogą być emitowane przez potężne procesy zachodzące w odległych obszarach Wszechświata. IceCube wykrył już wiele takich sygnałów, umożliwiając badanie zjawisk niedostępnych dla tradycyjnych obserwatoriów.
Zdjęcie wykonane w 2010 roku pokazuje opuszczanie jednego z ostatnich przewodów detektora do lodowego otworu. IceCube jest opisywane jako największy detektor neutrin, jaki kiedykolwiek zbudowano. W materiale przypomniano również, że jeden z założycielskich liderów współpracy IceCube ma otrzymać Nagrodę Nobla z fizyki, co ogłoszono wcześniej w tym tygodniu.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Lekka cząstka słabo oddziałująca ze zwykłą materią. W omawianych modelach mogłaby powstawać podczas anihilacji cząstek ciemnej materii uwięzionych we wnętrzu Słońca.
Urządzenie służące do wykrywania pośrednich skutków oddziaływania neutrin z materią.
Cząstki powstające w wyniku zderzenia wysokoenergetycznego neutrina z cząsteczką lodu.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!