Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
NFL 2027: ranking 10 najlepszych defensive tackle. Ta klasa może być wyjątkowo głęboka
W drafcie NFL 2026 tylko jeden defensive tackle trafił do pierwszej rundy.
Pierwszych sześciu zawodników zestawienia ma realne szanse na wybór w pierwszej rundzie w 2027 roku.
David Stone otwiera ranking dzięki wyjątkowej sile, a A’Mauri Washington wyróżnia się eksplozywnością.
Wśród obserwowanych nazwisk są także Bear Alexander, Horace Lockett i Justin Scott.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Po sezonie 2026, w którym tylko jeden defensive tackle, Peter Woods z Clemson, został wybrany w pierwszej rundzie draftu NFL, wstępna ocena klasy na 2027 rok wygląda zupełnie inaczej. Wczesne nagrania wskazują na dużą liczbę utalentowanych zawodników na środku linii obrony. Pierwszych sześciu graczy w tym zestawieniu ma realne szanse, aby w przyszłości usłyszeć swoje nazwisko już w pierwszej rundzie.
Młoda grupa z kilkoma kandydatami do pierwszej rundy
Największą cechą tej klasy jest młody wiek jej czołowych przedstawicieli. Trzech z czterech najwyżej ocenionych zawodników to wschodzący juniorzy, a każdy z nich ma już dość wszechstronny profil, aby myśleć o dalszym awansie. W praktyce oznacza to, że walka o miano DT1, czyli najlepszego defensive tackle w klasie, może trwać przez cały sezon. To wstępny ranking scoutingowy oparty na dotychczasowej taśmie, a nie oficjalna kolejność przyszłego draftu.
David Stone z Oklahomy otwiera zestawienie dzięki połączeniu siły, szybkości i skuteczności przeciwko biegowi.
A’Mauri Washington z Oregonu ma imponujące warunki fizyczne i eksplozywność, ale musi poprawić grę po pierwszym kontakcie.
Słownik artykułu
Pojęcia, które warto znać
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Will Echoles wyróżnia się ogromnym obciążeniem, wytrzymałością oraz liczbą zatrzymań akcji biegowych.
Justin Scott zakończył poprzedni sezon z wyraźnym wzrostem potencjału jako pass rusher.
Stone i Washington prowadzą grupę najbardziej ekscytujących talentów
David Stone z Oklahomy zajmuje pierwsze miejsce. Jak na prawdziwego sophomore'a dysponuje wyjątkową siłą w dłoniach i już teraz jest przede wszystkim zawodnikiem wygrywającym pojedynki mocą. W poprzednim sezonie potrafił przesuwać zawodników z czołówki futbolu akademickiego w konferencji SEC. W jego przypadku szczególnie istotne jest to, że siła może rozwijać się przez kolejne lata kariery akademickiej i zawodowej. Eksplozywność oraz szybkość również można poprawiać, ale trudniej zbudować je od podstaw. Stone ma 6 stóp i 3 cale wzrostu oraz waży 310 funtów. W 2025 roku zanotował 26 presji na rozgrywającego, a jego stop rate na poziomie 13 procent należał do najwyższych wśród obrońców w całym kraju. Wyróżnia się także szybkim atakiem na luki i, według raportów, zasięgiem ramion wynoszącym 35 cali.
Drugie miejsce zajmuje A’Mauri Washington z Oregonu. To były rekrut z pięcioma gwiazdkami, zaliczany także do ścisłej czołówki całej klasy rekrutacyjnej z 2024 roku. Przy wzroście 6 stóp i 3 cali waży 330 funtów, a mimo tego bardzo szybko rusza z linii. Washington utrzymuje niski środek ciężkości przy kontakcie i jest wyjątkowo trudny do zatrzymania, kiedy dostanie się do tylnej części formacji. Taki zestaw cech daje mu wysoki poziom bezpieczeństwa w prognozie dotyczącej gry przeciwko biegowi. W poprzednim sezonie zanotował 28 presji, ale jako pass rusher nadal ma miejsce na rozwój. Największą luką jest umiejętność odrywania się od bloku po pierwszym kontakcie. Większość jego zwycięskich akcji zaczyna się od ataku w momencie snapu, a skuteczność w łączeniu kolejnych ruchów rękami dopiero musi zostać potwierdzona.
Echoles i Scott mogą jeszcze mocno zmienić kolejność
Will Echoles ma sylwetkę stworzoną niemal wyłącznie do gry na pozycji defensive tackle. Przy wzroście 6 stóp i 2 cali jest mocno zbudowany od głowy do stóp, dlatego rywalom trudno przesuwać go w grze biegowej. Jednocześnie jego wartością jest nie tylko budowa. W poprzednim sezonie rozegrał najwięcej snapów spośród defensive tackle z konferencji Power 4 i trzecią największą liczbę w całym FBS. Mimo tak dużego obciążenia rzadko wyglądał na zmęczonego, a jego wyczucie momentu pozwalało mu regularnie wykonywać ważne zagrania. Zakończył sezon z drugą największą liczbą zatrzymań akcji biegowych wśród defensive tackle Power 4, ustępując tylko Kaydenowi McDonaldowi, wybranemu później w drugiej rundzie. Szczególne wrażenie robi fakt, że przez cały sezon miał zaledwie 19 lat. W tak mocnej klasie może mieć uzasadnione argumenty, aby walczyć o pierwsze miejsce.
Justin Scott przez część sezonu pozostawał w cieniu jednej z najbardziej utalentowanych linii defensywnych we współczesnym futbolu akademickim, ale sam również ma profil dynamicznego playmakera. Na początku rozgrywek sztab Miami nie wykorzystywał go jeszcze w pełni. Pod koniec sezonu Scott dostał jednak aż 52 snapy w meczu o mistrzostwo przeciwko Indianie, co było jego najlepszym wynikiem w karierze. Najbardziej obiecujący pozostaje potencjał w pass rushu. W ostatnich siedmiu spotkaniach zanotował 17 presji. Jego mocne uderzenie obiema rękami potrafi zatrzymać blokującego, a następnie Scott ma wystarczającą szybkość, aby minąć go w drodze do rozgrywającego. Potrzebuje pełnego, równego sezonu, lecz poprzednia kampania dostarczyła wystarczająco dużo dowodów, że może należeć do ścisłej czołówki.
Pozostała szóstka z głównego rankingu
Na piątym miejscu znajduje się Gadson z Kentucky. Przez dwa sezony był zmiennikiem po kontuzji kolana odniesionej wiosną pierwszego roku, ale jesienią przełamał się i zanotował 20 presji. Ma długie kończyny oraz szybki pierwszy krok, czyli cechy potrzebne do wywierania presji na kolejnym poziomie. Problemem było ustawianie go w roli nose tackle, choć jego profil bardziej przypomina defensive enda w formacji 3-4. Zmiana wykorzystania przez nowego trenera Kentucky, Willa Steina, może mieć znaczenie dla jego oceny przed draftem.
Moten zajmuje szóste miejsce. Jego powrót do szkoły po sezonie 2026 był zaskoczeniem, ponieważ miał już wtedy eksplozywność, która mogła uczynić go wyborem w pierwszej pięćdziesiątce. Dodatkowy sezon daje mu możliwość powalczenia o pierwszą rundę. Największym atutem Motena są lekkie stopy, pozwalające mu tańczyć między blokującymi, a także aktywne ręce i dobra kontrola ciała. To połączenie czyni go regularnym zagrożeniem jako pass rusher na środku linii.
Siódmy jest Francis Brewu. To niski, ważący 285 funtów zawodnik w typie 3-technique, ale wyróżnia się siłą przy kontakcie. Nie daje się przesuwać tak łatwo, jak można byłoby oczekiwać po jego rozmiarach, a rękami potrafi wyrządzić rywalom dużo szkód. Brewu może być w NFL używany przede wszystkim jako 3-technique. Po dwóch produktywnych sezonach w Pittsburghu i transferze jego dalszy rozwój będzie ważnym elementem oceny, zanim zdecyduje się na wejście do draftu.
Horace Lockett z UCF zajmuje ósme miejsce. Przy wzroście 6 stóp i 5 cali oraz wadze 362 funtów ma ogromną sylwetkę, siłę do wypychania kieszeni ochronnej i profil przydatny w grze przeciwko biegowi. W 2025 roku uzyskał ocenę 76,9 w obronie biegu, a w całej karierze jego wskaźnik nieudanych prób zatrzymania wynosił 7 procent.
Dziewiąty jest Bear Alexander z Oregonu, którego transferowa historia była jednym z najbardziej rozpoznawalnych przykładów zamieszania wokół portalu transferowego. Jego talent nigdy nie był kwestionowany, ponieważ wcześniej należał do czołowych rekrutów. Rozwój wyraźnie przyspieszył jednak dopiero po pierwszym sezonie w Oregonie. Alexander zaczął znacznie lepiej wykorzystywać siłę całego ciała, a także grać bardziej agresywnie przy uwalnianiu się od bloków. Wśród powracających defensive tackle miał drugą największą liczbę zatrzymań akcji biegowych.
Dziesiątkę zamyka Holmes. Nie imponuje typowymi warunkami fizycznymi dla tej pozycji, ma smuklejszą sylwetkę i ograniczony zasięg, ale nadrabia szybkim pierwszym krokiem oraz konsekwentnym ułożeniem rąk. W poprzednim sezonie bardzo regularnie łapał za ochraniacze rywali w grze biegowej. Nawet na mocno obsadzonej linii defensywnej można było uznać go za najlepszego obrońcę przeciwko biegowi. Najważniejsze pytanie dotyczy tego, jak jego mniej prototypowe warunki przełożą się na NFL. Kolejny sezon pozwoli sprawdzić, czy była to trwała cecha, a nie pojedynczy wyskok.
Trzy dodatkowe nazwiska do obserwowania
Poza główną dziesiątką wyróżniono jeszcze trzech zawodników, którzy zwrócili uwagę z konkretnych powodów. Nie są oni przedstawieni jako kolejne miejsca rankingu, ale ich sytuacja może zmienić się w trakcie sezonu.
Sigler z Arkansas State nie ma wyjątkowego zestawu cech fizycznych, jednak w poprzednim sezonie zdecydowanie dominował nad rywalami. Wcześniej przez trzy lata grał w West Alabama. Jeśli podobną produkcję pokaże w SEC, powinien szybko trafić na szerszą listę obserwowanych zawodników.
Abasiri ma warunki przypominające projektowanego w laboratorium defensive tackle. Dysponuje bardzo długimi ramionami i ma niski poziom tkanki tłuszczowej jak na zawodnika ważącego niemal 300 funtów. Na taśmie widać jednak, że obecnie w dużej mierze opiera się na samych atutach fizycznych, bez odpowiedniego poziomu technicznego. Jeżeli poprawi wykończenie i dopracuje warsztat, może szybko awansować w ocenach.
Ibirogba rozpoczął swój pierwszy sezon jako starter na poziomie FBS bardzo mocno, ale w dalszej części kampanii wyraźnie zwolnił. Ma siłę i szybkość potrzebne do roli wszechstronnego startera w NFL, lecz musi być bardziej regularny, szczególnie przy kończeniu akcji. W ostatnich sześciu meczach w Wake Forest zanotował tylko jedno zatrzymanie na stratę jardów albo bez zysku, po tym jak w pierwszych sześciu spotkaniach miał takich zagrań sześć. Kolejny sezon spędzi w Texas Tech, gdzie będzie miał nową okazję, aby potwierdzić swój potencjał.
