Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Siedmiu golfistów, którzy w 2026 roku nie spełnili oczekiwań. Wśród nich Rahm i Koepka
Jordan Spieth po raz pierwszy w karierze nie zanotował ani jednego miejsca w czołowej dziesiątce sezonu.
Brooks Koepka wystąpił tylko w 16 turniejach, nie awansował do playoffów FedEx Cup i wypadł poza pierwszą setkę rankingu światowego.
Jon Rahm wygrał dwa turnieje i zdobył trzecią koronę sezonu LIV Golf, ale zabrakło mu przełomowego wyniku w najważniejszych zawodach.
Tony Finau po raz pierwszy nie zakwalifikował się do posezonowej rywalizacji PGA Tour.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Sezon golfowy 2026 nie dobiegł jeszcze końca w całości, ponieważ w tym tygodniu uwaga świata golfa przenosi się na DP World Tour. Zakończyły się jednak kampanie PGA Tour i LIV Golf, co otworzyło czas podsumowań oraz oceniania, kto wykorzystał swój potencjał, a kto pozostawił po sobie niedosyt. CBS Sports wskazało siedmiu zawodników, którzy przed rozpoczęciem sezonu mieli wyższe oczekiwania niż wynikałoby to z ich tegorocznych rezultatów.
Lista rozczarowań na tle sezonu pełnego przełomów
Ocena, czy zawodnik zawiódł, zawsze zależy od punktu odniesienia. Inaczej wygląda ona w przypadku gracza wracającego po kontuzji, inaczej u wielokrotnego mistrza turniejów wielkoszlemowych, a jeszcze inaczej u golfisty, który rok wcześniej odniósł serię zwycięstw. W profesjonalnym sporcie oczekiwania mogą być wewnętrzne, związane z celami samego zawodnika, albo zewnętrzne, wynikające z jego wcześniejszych osiągnięć. W tym zestawieniu chodzi przede wszystkim o różnicę między potencjałem a tym, co zawodnicy faktycznie pokazali w 2026 roku.
Był to jednocześnie sezon dużych historii po drugiej stronie tej oceny. Aaron Rai i Ryan Fox przeszli drogę od solidnych, regularnych profesjonalistów do zwycięzców turniejów wielkoszlemowych. Rory McIlroy wygrał drugi raz z rzędu Masters, a Scottie Scheffler zdobył FedEx Cup po dwóch kolejnych zwycięstwach na zakończenie sezonu. Na tym tle szczególnie widoczne były występy zawodników, którzy nie zbliżyli się do poziomu oczekiwanego przed startem rozgrywek.
Jordan Spieth zakończył sezon na 52. miejscu klasyfikacji FedEx Cup i po raz pierwszy w karierze nie zanotował miejsca w czołowej dziesiątce.
Brooks Koepka zagrał w 16 turniejach, nie awansował do playoffów FedEx
Słownik artykułu
Pojęcia, które warto znać
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Jon Rahm odniósł dwa zwycięstwa, zdobył trzecią z rzędu koronę sezonu LIV Golf, ale nie osiągnął przełomowego wyniku w najważniejszych zawodach.
Bryson DeChambeau nie przeszedł trzech pierwszych cięć w sezonie wielkoszlemowym, a jego najlepszym wynikiem w tej części roku było 14. miejsce ex aequo w The Open.
Keegan Bradley nie zakwalifikował się do fazy posezonowej, Tony Finau po raz pierwszy ominął ją w całości, a Griffin nie awansował do Tour Championship.
Jordan Spieth nie odzyskał dawnej regularności
Sezon 2026 miał być dla Jordana Spietha momentem powrotu do pełnej formy. Amerykanin był już po urazie nadgarstka i związanym z nim zabiegu, a przed startem rozgrywek podkreślano, że jest zdrowy oraz pewny swojej gry. Początek roku dawał podstawy do ostrożnego optymizmu. Podczas Florida Swing Spieth trzykrotnie kończył turnieje w pierwszej piętnastce, co sugerowało, że może stopniowo wracać do poziomu, który wcześniej uczynił go jednym z najbardziej rozpoznawalnych zawodników w golfie.
Później zabrakło jednak dalszego kroku. Trzykrotny mistrz turniejów wielkoszlemowych nie zanotował ani jednego miejsca w czołowej dziesiątce do końca sezonu. Był to pierwszy taki przypadek w jego karierze. Wokół przyczyn jego problemów pojawiały się różne opinie. Putting Spietha potrafi budować przewagę i napędzać jego rundę, ale równie często odbierał mu impet po krótkim nietrafionym uderzeniu. Jego żywe rozmowy na polu golfowym przez lata były częścią jego stylu, jednak w 2026 roku sprawiały wrażenie oznaki zbyt dużej presji.
Spieth zakończył rok na 52. miejscu klasyfikacji FedEx Cup. Nie wystąpił także po raz trzeci z rzędu w reprezentacji Stanów Zjednoczonych. W wieku 33 lat przed sezonem 2027 pozostaje więc pytanie, w którym kierunku pójdzie jego kariera. Źródło nie sprowadza jego problemów do jednego elementu, ale wskazuje, że sam powrót do zdrowia nie wystarczył, aby przywrócić mu dawną regularność.
Koepka i Rahm, wielkie nazwiska LIV Golf bez najważniejszego momentu
Brooks Koepka wrócił do PGA Tour, ale pierwszy sezon po powrocie został ograniczony do 16 turniejów. Przez cały rok towarzyszyły mu problemy zdrowotne, a razem z nimi utrzymały się kłopoty z puttingiem obserwowane już w poprzednich dwóch sezonach. Od zwycięstwa w PGA Championship w 2023 roku pięciokrotny mistrz turniejów wielkoszlemowych tracił uderzenia na greenach przez trzy kolejne sezony. Wcześniej, od swojego pierwszego roku na PGA Tour w 2014 roku, zdarzyło mu się to tylko raz.
Konsekwencje były wyraźne. Koepka nie zakwalifikował się do playoffów FedEx Cup, nie odegrał znaczącej roli w turniejach wielkoszlemowych i pozostał poza pierwszą setką oficjalnego światowego rankingu. Tylko raz zakończył zawody w pierwszej dziesiątce, a po raz pierwszy w karierze nie znalazł się w czołowej piątce żadnego turnieju. To wynik szczególnie odległy od standardu zawodnika, który przez lata był kojarzony z najlepszą grą w najważniejszych momentach.
Jon Rahm miał więcej zwycięstw niż większość zawodników z tego zestawienia, ale jego sezon również został oceniony jako niewykorzystany. Hiszpan wygrał dwa turnieje, zdobył trzecią z rzędu koronę sezonu LIV Golf i miał okres dobrej gry w PGA Championship. Zabrakło jednak występu, który zdefiniowałby cały rok. Rahm wróci do Augusta National w 2027 roku, cztery lata po swoim ostatnim zwycięstwie w turnieju wielkoszlemowym, a jego przyszły kalendarz startów pozostaje nieznany.
Statystyka true strokes gained pokazuje, że był to najgorszy sezon Rahma od jego drugiego roku na PGA Tour, czyli od 2018 roku. Nie oznacza to, że dwukrotny mistrz turniejów wielkoszlemowych stracił swój potencjał. Oznacza natomiast, że w 2026 roku jego rezultaty nie potwierdziły kierunku, w którym wcześniej rozwijała się jego kariera. Zawodnik, który wydawał się zmierzać ku pozycji jednego z najwybitniejszych w historii, zrobił krok wstecz podczas swojej kariery w LIV Golf.
DeChambeau, Bradley i Finau z różnymi problemami
W przypadku Brysona DeChambeau obraz sezonu był mieszany. Gra żelazami wyglądała najlepiej od jego ostatniego pełnego sezonu na PGA Tour w 2021 roku. Jednocześnie pogorszyły się liczby dotyczące uderzeń z tee, a występy w turniejach wielkoszlemowych przyniosły więcej rozczarowań niż powodów do zadowolenia. Rok wcześniej DeChambeau był drugi zarówno w PGA Championship, jak i w Masters. W 2026 roku nie przeszedł cięcia w trzech pierwszych turniejach wielkoszlemowych.
Częściowo odrobił straty, zajmując 14. miejsce ex aequo w The Open, ale ten występ był szerzej zapamiętany z powodu naruszenia przepisów niż z powodu jego lepszej gry na polu typu links. DeChambeau stał się jednym z głównych publicznych przedstawicieli LIV Golf w okresie turbulencji tej organizacji. Według oceny źródła jego aktywność w tej roli nie pomogła mu w momentach, w których liczyła się przede wszystkim forma sportowa.
Keegan Bradley rok wcześniej podjął decyzję, aby nie wybierać samego siebie do reprezentacji USA w Ryder Cup. Wygrał Travelers Championship, prezentował się solidnie w turniejach wielkoszlemowych i awansował do Tour Championship. W 2026 roku nie zakwalifikował się nawet do fazy posezonowej. Bradley wielokrotnie mówił, że skutki psychiczne związane z Ryder Cup wpływały na jego grę. Pod koniec lata wyglądało na to, że zaczyna wychodzić z tego kryzysu, ale stało się to zbyt późno, aby odwrócić losy sezonu.
Tony Finau również znalazł się daleko od poziomu, do którego przyzwyczaił kibiców. Sześciokrotny zwycięzca turniejów PGA Tour miał w 2026 roku najsłabszy sezon gry żelazami od 2016 roku oraz najgorszy sezon pod względem uderzeń z tee w całej karierze. Do tego po raz czwarty z rzędu tracił uderzenia podczas puttingu. W efekcie po raz pierwszy nie zbliżył się nawet do kwalifikacji do fazy posezonowej. W ostatnich 43 startach, obejmujących dwa minione sezony, zanotował tylko jedno miejsce w czołowej piątce.
Griffin nie powtórzył sezonu trzech zwycięstw
W przypadku Griffina spadek wyników był łatwiejszy do przewidzenia, ponieważ nastąpił po sezonie, w którym zawodnik odniósł trzy zwycięstwa. Po tak udanym okresie obniżenie poziomu jest częste, z wyjątkiem zawodników utrzymujących wyjątkową regularność, takich jak Scottie Scheffler. Griffin wystąpił w 25 turniejach i siedem razy kończył je w pierwszej dwudziestce, ale to nie wystarczyło do awansu do Tour Championship.
Szczególnie kosztowny okazał się końcowy fragment walki o miejsce w reprezentacji na Presidents Cup. Na cztery rundy przed końcem Griffin zajmował piątą pozycję i był na dobrej drodze do kwalifikacji. Ostatecznie spadł poza pierwszą szóstkę, wyznaczającą granicę awansu. W 2025 roku dużo mówiło się o poprawie jego długości uderzeń, ale w 2026 roku pod tym względem był mniej więcej przeciętny. To pozostawiło pytanie, czy poprzedni sezon nie był szczytowym momentem jego dotychczasowej kariery.
Zestawienie nie oznacza, że każdy z tych zawodników stracił szansę na powrót do najwyższego poziomu. Rahm nadal wygrywał, DeChambeau poprawił grę żelazami, Spieth rozpoczął sezon od obiecujących wyników, a Bradley pod koniec lata zaczął odzyskiwać stabilność. Wspólnym elementem ich historii pozostaje jednak różnica między oczekiwaniami a rezultatami. W sezonie, w którym kilku innych golfistów wyraźnie przekroczyło przewidywania, siedmiu wymienionych zawodników nie zdołało wykorzystać swoich najmocniejszych stron w wystarczającym stopniu.
