Zdjęcie: © Piron Guillaume / Unsplash
Źródło: unsplash.com/photos/iwzaTMpBD7Q
Ruchy chirurga wykonywane podczas operacji, określane w badaniach jako gesty chirurgiczne, mogą pomóc przewidywać powrót pacjenta do sprawności po leczeniu raka prostaty. Naukowcy z Cedars-Sinai opracowali system sztucznej inteligencji, który analizuje nagrania z robotycznych operacji i wskazuje techniki związane z lepszymi wynikami leczenia. Wyniki pracy opublikowano w czasopiśmie npj Digital Medicine.
Narzędzie nazwane Frame-to-Outcome, w skrócie F2O, ocenia nagrania z części robotycznej prostatektomii, w której chirurg stara się oszczędzić nerwy odpowiedzialne między innymi za funkcje seksualne. System nie ogranicza się do rozpoznania pojedynczych ruchów. Analizuje ich sekwencję oraz sposób posługiwania się narzędziami, a następnie łączy te informacje z późniejszymi wynikami leczenia.
Wśród analizowanych elementów znajdowały się między innymi kolejność użycia instrumentów oraz tempo rozciągania i odsuwania nerwów. Wcześniejsze badania nad gestami chirurgicznymi wskazywały na ich związek z wynikami u pacjentów. Dotychczas taka ocena wymagała jednak czasochłonnego przeglądania nagrań przez przeszkolonych obserwatorów. F2O ma automatyzować ten etap i pomagać w wykrywaniu powtarzalnych wzorców.
Badacze wytrenowali system na nagraniach z 294 operacji przeprowadzonych przez 23 chirurgów w czterech międzynarodowych ośrodkach. Materiał został wcześniej opisany przez ludzkich analityków, którzy oznaczyli poszczególne gesty chirurgiczne i powiązali je z wynikami pacjentów. Następnie model sprawdzono na dodatkowych 29 operacjach. Jego przewidywania były zbliżone do ocen przygotowanych przez ekspertów.
Autorzy podkreślają, że celem projektu nie jest wyłącznie przewidywanie, którzy pacjenci odzyskają sprawność po operacji. Chodzi także o identyfikowanie technik chirurgicznych, które najczęściej wiążą się z korzystnymi wynikami. Taka informacja mogłaby w przyszłości dostarczać chirurgom bardziej obiektywnej informacji zwrotnej na temat wykonywanych procedur i wspierać doskonalenie umiejętności.
Badanie nie oznacza jednak, że system może samodzielnie określać rokowanie konkretnego pacjenta ani zastępować decyzje zespołu medycznego. Wyniki oparto na określonym rodzaju operacji, wybranym fragmencie zabiegu oraz ograniczonym zbiorze nagrań. Przed ewentualnym zastosowaniem w rutynowej praktyce potrzebne byłyby dalsze oceny w innych ośrodkach i na większych, zróżnicowanych grupach pacjentów. Praca jest przykładem współpracy urologów, specjalistów biomedycyny obliczeniowej oraz zespołu zajmującego się sztuczną inteligencją.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Sztuczna inteligencja uruchamiana bezpośrednio na komputerze lub innym urządzeniu, bez konieczności przesyłania danych do zewnętrznej chmury.
Wyodrębniona czynność lub ruch chirurga wykonywany podczas zabiegu. Analiza takich gestów może służyć do oceny techniki operacyjnej i jej związku z wynikami leczenia.
Operacja polegająca na usunięciu gruczołu krokowego z wykorzystaniem systemu robotycznego sterowanego przez chirurga. Jest stosowana między innymi w leczeniu raka prostaty.
Przewidywanie prawdopodobnego wyniku na podstawie danych i modelu analitycznego. Predykcja nie jest pewnym rozstrzygnięciem, lecz oszacowaniem obarczonym niepewnością.
Ocena prawdopodobnego przebiegu choroby oraz przewidywanego wyniku leczenia u konkretnego pacjenta. Opiera się na danych medycznych, ale nie daje całkowitej pewności co do przyszłego przebiegu.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!