Bofanglutyd, eksperymentalny lek z grupy GLP-1 podawany raz na dwa tygodnie, obniżał poziom cukru we krwi u osób z cukrzycą typu 2 w randomizowanym badaniu klinicznym fazy 2b. Uczestnicy przyjmujący preparat tracili także masę ciała, a u części z nich odnotowano poprawę wybranych czynników ryzyka kardiometabolicznego. Wyniki opublikowano 30 czerwca w czasopiśmie Annals of Internal Medicine.
W badaniu uczestniczyły 272 osoby z cukrzycą typu 2. Ich średni wiek wynosił 50,8 roku, a rekrutację prowadzono w 37 ośrodkach w Chinach. Uczestników podzielono na pięć grup: trzy otrzymywały bofanglutyd co dwa tygodnie w dawkach 12, 18 lub 24 mg, jedna przyjmowała 24 mg raz w tygodniu, a grupa porównawcza otrzymywała semaglutyd w dawce 1 mg raz w tygodniu. Głównym punktem oceny była zmiana poziomu HbA1c od początku badania do 24. tygodnia. Po tym czasie we wszystkich grupach stosujących bofanglutyd odnotowano istotne obniżenie tego wskaźnika.
W niektórych analizach spadek poziomu cukru po bofanglutydzie był nieco większy niż po semaglutydzie. Autorzy i komentujący wyniki zwracają jednak uwagę, że uczestnicy grupy semaglutydu otrzymywali stosunkowo niską dawkę. Dlatego na podstawie tego badania nie można przesądzić, czy bofanglutyd jest skuteczniejszy od semaglutydu. Potrzebne są porównania w warunkach praktyki klinicznej oraz badania obejmujące większe grupy i dłuższą obserwację. Preparat nie jest przedstawiony w źródle jako zatwierdzona terapia. Jeśli zostałby dopuszczony do użycia, schemat podawania co dwa tygodnie mógłby stanowić alternatywę dla leków wymagających cotygodniowych zastrzyków.
Ograniczenia badania obejmują niewielką liczbę uczestników, ich pochodzenie z jednej populacji oraz krótki, 24-tygodniowy okres obserwacji. Zdaniem komentatorki cytowanej przez Healthline początkowy wskaźnik BMI w chińskiej grupie mógł być niższy niż u populacji zachodnich. Badanie nie odpowiada także na pytanie, co dzieje się po odstawieniu leków ani po zmniejszeniu dawki do poziomu podtrzymującego. Działania niepożądane bofanglutydu były podobne do obserwowanych przy innych lekach GLP-1. Najczęściej dotyczyły przewodu pokarmowego, między innymi nudności, wymiotów, biegunki lub zaparć. Według źródła takie objawy mogą występować u około 40 proc. osób stosujących leki GLP-1. W badaniu były na ogół łagodne, choć przy bofanglutydzie pojawiały się częściej. Możliwe są także reakcje w miejscu wkłucia, takie jak obrzęk, ból, zmiana zabarwienia skóry lub wysypka. W przypadku niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem lub innym pracownikiem ochrony zdrowia.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
GLP-1 to glukagonopodobny peptyd-1, hormon uczestniczący między innymi w regulacji apetytu, wydzielania insuliny i opróżniania żołądka. Leki działające na ten szlak naśladują lub wzmacniają jego działanie.
Wskaźnik wykorzystywany do oceny średniego poziomu glukozy we krwi w dłuższym okresie.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!