Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Eksperymentalny związek DT-109 odwrócił ciężką chorobę wątroby u zwierząt
DT-109 ograniczał MASH w badaniach na myszach i naczelnych innych niż ludzie.
Związek zmniejszał liczbę bakterii Clostridium perfringens oraz produkcję amoniaku w jelitach.
Wzmocnienie bariery jelitowej ograniczało przedostawanie się zapalnych produktów mikrobioty do wątroby.
Nie wiadomo jeszcze, czy DT-109 będzie bezpieczny i skuteczny u ludzi.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Eksperymentalny związek DT-109 odwrócił ciężką postać stłuszczeniowej choroby wątroby w badaniach na zwierzętach. Naukowcy z Michigan Medicine wykazali, że działanie związku wiązało się nie tylko z samą wątrobą, lecz także z poprawą stanu jelit. DT-109 ograniczał liczbę szkodliwych bakterii, zmniejszał produkcję amoniaku, wzmacniał ochronną wyściółkę jelit i utrudniał przedostawanie się substancji zapalnych do wątroby. Wyniki opisano w czasopiśmie The Journal of Clinical Investigation.
Badanie dotyczy metabolic dysfunction-associated steatohepatitis, określanego skrótem MASH. Jest to ciężka postać stłuszczeniowej choroby wątroby, w której w narządzie gromadzi się nadmiar tłuszczu, pojawia się stan zapalny i dochodzi do uszkodzenia komórek. Według informacji przedstawionych przez badaczy MASH dotyczy około 7 proc. światowej populacji. Choroba może z czasem prowadzić do marskości, czyli rozległego bliznowacenia wątroby, a także do raka wątroby i niewydolności tego narządu. Dostępne możliwości leczenia poprawiły się w ostatnich latach, jednak skuteczne terapie nadal są ograniczone.
Jak jelita mogą napędzać uszkodzenie wątroby
Słownik artykułu
Pojęcia, które warto znać
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Zespół Eugene'a Chena wcześniej wykazał, że DT-109 może poprawiać MASH w modelach zwierzęcych. Nie było jednak jasne, w jaki sposób związek wywołuje ten efekt. Najnowsze badanie wskazuje na mechanizm związany z osią jelito-wątroba. Naukowcy potwierdzili, że jednym z czynników towarzyszących MASH może być nadmierny wzrost bakterii Clostridium perfringens. Mikroorganizm ten produkuje w jelitach amoniak. Gdy poziom amoniaku rośnie, może dochodzić do uszkodzenia wewnętrznej warstwy ochronnej jelit.
Osłabiona bariera jelitowa gorzej zatrzymuje toksyny i inne produkty powstające w wyniku aktywności bakterii.
Substancje te mogą przedostawać się do krwiobiegu i docierać do wątroby.
W wątrobie mogą pobudzać stan zapalny oraz aktywować reakcje odpornościowe.
Jednym z opisanych skutków jest nadmierna aktywacja CD8+ limfocytów T, które w takich warunkach mogą przyczyniać się do dalszego uszkodzenia narządu.
DT-109 przerywał szkodliwe połączenie między jelitami a wątrobą
W serii eksperymentów DT-109 poprawiał środowisko jelitowe i wzmacniał barierę wyściełającą przewód pokarmowy. Zarówno u myszy, jak i u naczelnych innych niż ludzie związek zmniejszał poziom Clostridium perfringens oraz ograniczał produkcję amoniaku w jelitach. Zmiany te pomagały chronić wewnętrzną warstwę jelit. W efekcie mniej szkodliwych produktów mikrobiologicznych mogło przedostawać się do organizmu i docierać do wątroby.
To ważne, ponieważ DT-109 działał przede wszystkim w przewodzie pokarmowym, a korzystny efekt obserwowano w odległym narządzie. Wątroba pozostaje szczególnie wrażliwa na to, co jest wchłaniane z jelit, ponieważ substancje pochodzące z przewodu pokarmowego trafiają do niej wraz z krwią. W tym ujęciu leczenie nie koncentruje się wyłącznie na usuwaniu skutków uszkodzenia wątroby, lecz próbuje ograniczyć jeden z procesów, które mogą podtrzymywać stan zapalny.
Wyniki były widoczne także w modelu naczelnych
Najbardziej interesujące dla dalszych badań były wyniki uzyskane u naczelnych innych niż ludzie. Ich biologia wątroby i społeczności bakterii jelitowych są bliższe ludzkim niż w przypadku myszy, choć nadal nie oznacza to, że wynik można bezpośrednio przenieść na pacjentów. W tym modelu DT-109 zmniejszał stan zapalny wątroby i nasilenie MASH. Autorzy opisali te obserwacje jako dowód, że ukierunkowanie na szkodliwe procesy zachodzące w jelitach może przynieść korzyści w narządzie, który nie jest głównym miejscem działania związku.
W modelach zwierzęcych DT-109 ograniczał nadmierny wzrost Clostridium perfringens.
Związek zmniejszał ilość amoniaku powstającego w jelitach.
Wzmocnienie bariery jelitowej ograniczało przechodzenie produktów bakteryjnych do organizmu.
U myszy i naczelnych obserwowano mniejszy stan zapalny wątroby oraz mniejsze nasilenie MASH.
Możliwe znaczenie dla chorób sercowo-naczyniowych i jelit
Badacze wskazują, że ochrona bariery jelitowej może mieć znaczenie również w innych chorobach związanych ze stanem zapalnym i zaburzeniami metabolicznymi. Wcześniejsze prace dotyczące DT-109 wykazały u naczelnych innych niż ludzie ograniczenie tworzenia blaszek miażdżycowych oraz zapobieganie zwapnieniu naczyń. Blaszki miażdżycowe to złogi tłuszczu i innych substancji gromadzące się w ścianach tętnic. Zwapnienie naczyń polega na odkładaniu wapnia w ich ścianach, co może zmniejszać ich elastyczność. Wyniki te wskazują na potencjalne zastosowania związku w chorobach wątroby i układu krążenia, ale nie są dowodem skuteczności u ludzi.
Zespół chce także sprawdzić, czy DT-109 mógłby znaleźć zastosowanie w nieswoistych chorobach zapalnych jelit, do których należą choroba Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Ponieważ zaburzenia bariery jelitowej wiążą się z różnymi chorobami przewodu pokarmowego, jej wzmocnienie może być wspólnym celem terapeutycznym. Na tym etapie jest to jednak kierunek do dalszych badań, a nie potwierdzona metoda leczenia tych schorzeń.
Badania na ludziach są dopiero przed naukowcami
DT-109 pozostaje związkiem eksperymentalnym. Odwrócenie MASH zaobserwowano w modelach zwierzęcych, ale nie ustalono jeszcze, czy związek jest bezpieczny i skuteczny u ludzi. Kolejny etap ma obejmować dalszą ocenę preparatu oraz działania prowadzące do badań klinicznych. Dopiero badania z udziałem pacjentów pozwolą określić bezpieczeństwo, właściwe zastosowanie, tolerancję i rzeczywistą skuteczność terapii. Wyników uzyskanych u myszy i naczelnych nie można więc traktować jako potwierdzenia, że DT-109 będzie działał w taki sam sposób u osób z MASH.
W publikacji ujawniono również powiązania dotyczące rozwoju związku. Ying Zhao, Oren Rom, Jifeng Zhang i Y. Eugene Chen zostali wskazani jako twórcy zgłoszenia patentowego dotyczącego tripeptydów i leczenia zaburzeń metabolicznych, sercowo-naczyniowych oraz zapalnych. Chen jest także twórcą DT-109. Uniwersytet Michigan posiada prawa do związku i udzielił licencji firmie Diapin Therapeutics. Zarówno Chen, jak i uniwersytet mają udziały w tej spółce, która dostarczyła DT-109 do badań i kontynuuje jego rozwój. Te informacje są istotne przy ocenie wyników, ponieważ dotyczą własności intelektualnej i interesów związanych z dalszym rozwojem preparatu.
