Ta strona używa plików cookies, aby zapewnić najlepszą jakość korzystania z naszego serwisu oraz do celów analitycznych. Klikając "Akceptuję", wyrażasz zgodę na używanie wszystkich plików cookies. Możesz również odrzucić zgodę, co spowoduje zablokowanie plików cookies analitycznych. Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Wcześniactwo wiąże się z większym ryzykiem niedożywienia u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym
Około 40 procent badanych dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym miało niedożywienie.
Dzieci urodzone przed 28. tygodniem miały 4,61 raza wyższe szanse umiarkowanego niedożywienia niż dzieci urodzone o czasie.
Trudności z jedzeniem, piciem i codziennym funkcjonowaniem wiązały się z gorszym stanem odżywienia.
Badanie przekrojowe nie dowodzi, że niedożywienie powoduje problemy funkcjonalne ani odwrotnie.
Sponsorowane
Odkryj rewolucyjną metodę nauki języków
Sprawdź jak w 30 dni opanować podstawy dowolnego języka obcego bez wychodzenia z domu.
Niedożywienie jest częstym problemem u dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym. Stan ten może wpływać na poruszanie się, karmienie, połykanie i samodzielność, dlatego trudności z jedzeniem mogą dodatkowo komplikować codzienną opiekę oraz rehabilitację. Nowe badanie sugeruje, że przy ocenie potrzeb żywieniowych i funkcjonalnych warto brać pod uwagę także wiek ciążowy przy urodzeniu. Szczególnej uwagi mogą wymagać dzieci urodzone przed 32. tygodniem ciąży.
Badanie objęło 575 dzieci
Analizę przeprowadzili naukowcy pod kierunkiem profesora Kaishou Xu z Wydziału Rehabilitacji Guangzhou Women and Children's Medical Center przy Guangzhou Medical University w chińskiej prowincji Guangdong. W badaniu uwzględniono 575 dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym w wieku od 1 do 17 lat. Dzieci korzystały z rehabilitacji i obserwacji kontrolnych między lipcem 2020 roku a grudniem 2021 roku. Wyniki opublikowano 11 sierpnia 2026 roku w czasopiśmie Pediatric Investigation.
Naukowcy podzielili dzieci na cztery grupy: urodzone przed 28. tygodniem, między 28. a 32. tygodniem, między 33. a 36. tygodniem oraz o czasie.
Słownik artykułu
Pojęcia, które warto znać
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Oceniono stan odżywienia, sprawność ruchową całego ciała, zdolność jedzenia i picia oraz wykonywanie czynności życia codziennego.
Około 40 procent dzieci miało niedożywienie, a niemal połowa uczestników urodziła się przedwcześnie.
Analizowano również, czy zależności między stanem odżywienia a funkcjonowaniem różnią się w zależności od wieku ciążowego.
Największe ryzyko dotyczyło dzieci urodzonych przed 32. tygodniem
Stan odżywienia był związany ze sprawnością ruchową, możliwością jedzenia i picia oraz wykonywaniem codziennych czynności. Najwyraźniejszą zależność zaobserwowano w grupach dzieci urodzonych bardzo przedwcześnie. W porównaniu z dziećmi urodzonymi o czasie, dzieci urodzone przed 28. tygodniem miały 4,61 raza wyższe szanse stwierdzenia umiarkowanego niedożywienia. W grupie urodzonej między 28. a 32. tygodniem szanse te były 2,71 raza wyższe.
Wyniki nie oznaczają, że każde dziecko urodzone przedwcześnie będzie niedożywione. Pokazują natomiast, że w analizowanej grupie wcześniactwo, zwłaszcza skrajne, współwystępowało z większym prawdopodobieństwem umiarkowanego niedożywienia. Dzieci urodzone między 33. a 36. tygodniem także zostały uwzględnione w analizie, jednak w przekazanych wynikach najmocniej wyróżniono dzieci urodzone przed 32. tygodniem.
Żywienie i sprawność były ze sobą powiązane
Badacze zaobserwowali, że większe trudności w wykonywaniu czynności życia codziennego wiązały się z umiarkowanym i ciężkim niedożywieniem. Z kolei większe problemy z jedzeniem i piciem były związane z ciężkim niedożywieniem. W praktyce oznacza to, że sama ocena jednej cechy, na przykład sprawności ruchowej albo masy ciała, może nie oddawać pełnego obrazu potrzeb dziecka. Na funkcjonowanie związane z odżywianiem mogą nakładać się trudności z poruszaniem, przyjmowaniem pokarmów i wykonywaniem podstawowych czynności.
Dziecko, które ma trudności z poruszaniem się, jedzeniem lub piciem, może mieć większe potrzeby żywieniowe albo większy problem z przyjęciem wystarczającej ilości pokarmu.
Niewystarczający stan odżywienia może utrudniać wspieranie wzrostu, aktywności fizycznej i udziału w rehabilitacji, jednak badanie nie rozstrzyga kierunku tej zależności.
Ocena żywienia może być częścią szerszej oceny funkcjonalnej, szczególnie u dzieci urodzonych bardzo przedwcześnie.
W przypadku trudności z karmieniem badacze wskazują na znaczenie odpowiednio wczesnych działań ukierunkowanych na jedzenie i połykanie, a przy ryzyku niebezpiecznego przyjmowania pokarmów także na specjalistyczne wsparcie żywieniowe.
Wnioski dla rehabilitacji wymagają współpracy kilku specjalistów
Autorzy badania uważają, że opieka nad dziećmi z mózgowym porażeniem dziecięcym powinna łączyć ocenę żywienia z oceną funkcjonalną, zamiast traktować te obszary jako całkowicie odrębne. Regularne sprawdzanie stanu odżywienia może pomóc zespołom medycznym wcześniej zauważyć dzieci wymagające dokładniejszej obserwacji oraz skoordynować wsparcie dietetyczne z rehabilitacją ruchową i funkcjonalną. Znaczenie może mieć także współpraca pediatrów, specjalistów rehabilitacji, dietetyków, terapeutów karmienia i badaczy.
Profesor Xu podkreśla, że uwzględnienie wieku ciążowego razem ze stanem odżywienia i poziomem funkcjonowania może ułatwić identyfikowanie dzieci potrzebujących bliższego monitorowania oraz bardziej indywidualnego wsparcia. Nie chodzi przy tym o zastąpienie jednej oceny inną, lecz o szersze spojrzenie na potrzeby dziecka. Taki model może pomóc lepiej dopasować działania rehabilitacyjne do trudności związanych zarówno z ruchem, jak i z jedzeniem oraz codzienną samodzielnością.
Badanie nie dowodzi związku przyczynowego
Autorzy zaznaczają, że było to badanie przekrojowe. Oznacza to, że analiza wykazała współwystępowanie niedożywienia, wieku ciążowego i trudności funkcjonalnych, ale nie pozwala stwierdzić, czy niedożywienie prowadzi do pogorszenia sprawności, czy też większe ograniczenia funkcjonalne zwiększają ryzyko niedożywienia. Nie można również na tej podstawie ocenić, czy poprawa stanu odżywienia przełożyłaby się bezpośrednio na lepszą sprawność ruchową lub większą samodzielność.
Kolejne badania mogłyby obserwować dzieci przez dłuższy czas, aby sprawdzić, czy poprawa stanu odżywienia wiąże się z mierzalnymi zmianami w zakresie funkcji ruchowych i codziennej niezależności oraz czy zależności te różnią się według wieku ciążowego. Potrzebne mogą być także większe i bardziej zróżnicowane grupy uczestników. Pozwoliłoby to dokładniej ocenić znaczenie takich czynników jak warunki społeczno-ekonomiczne, sposób żywienia i nasilenie niepełnosprawności. Obecne wyniki wzmacniają jednak argument za tym, by potrzeby żywieniowe i rehabilitacyjne dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym analizować łącznie.
