Po około 60 latach przerwy w Walii ponownie znaleziono rzadkiego chrząszcza znanego jako Short-Necked Oil Beetle. Podczas tegorocznych poszukiwań na terenie Castlemartin Range w Pembrokeshire eksperci odkryli jego larwy. Ich liczba i rozmieszczenie sugerują, że na tym obszarze mogła pojawić się większa grupa młodych osobników. Natural Resources Wales oraz organizacje zajmujące się ochroną przyrody uznały znalezisko za pozytywny sygnał i możliwy dowód, że gatunek znów rozmnaża się w Walii.
W ubiegłym roku podczas badania Castlemartin Range znaleziono wyłącznie martwe dorosłe osobniki. Budziło to obawy o dalszą obecność gatunku na tym stanowisku. W tym roku, po trzech latach poszukiwań, badacze natrafili na larwy na niewielkim fragmencie terenu. Natural Resources Wales podała, że liczba larw i sposób ich rozmieszczenia wskazują na możliwość odnalezienia części większej grupy niedojrzałych chrząszczy. To istotna różnica w porównaniu z samą obserwacją martwych dorosłych osobników, ale źródło nie podaje liczebności całej populacji ani nie pozwala ocenić jej stabilności.
Short-Necked Oil Beetle potrzebuje specyficznych warunków siedliskowych. Gęsta roślinność zapewnia mu schronienie, a duża liczba kwitnących roślin jest niezbędna do przebiegu jego cyklu życiowego. Larwy ukrywają się wśród kwiatów i czekają na przelatującą samotną pszczołę. Następnie trafiają z nią do jej gniazda, gdzie żywią się pyłkiem zgromadzonym przez pszczołę.
Dorosłe osobniki wyróżniają się krępą budową. Nazwa gatunku odnosi się do ich krótkiego, zwartego kształtu oraz do mechanizmu obronnego. Zaniepokojony chrząszcz może wydzielać z okolic stawów kolanowych oleistą substancję o żółtopomarańczowej barwie. Połączenie zależności od samotnych pszczół, odpowiedniej roślinności i kwietnych siedlisk sprawia, że w Wielkiej Brytanii pozostało tylko kilka miejsc, które mogą spełniać jego wymagania.
Short-Necked Oil Beetle jest uznawany za gatunek krajowo rzadki w Wielkiej Brytanii i ma status narażonego na Czerwonej liście IUCN. Po 1948 roku przez niemal sześć dekad nie odnotowywano go w Wielkiej Brytanii. Utrata siedlisk doprowadziła wówczas gatunek na skraj wyginięcia. Ponowne odkrycie w Devon nastąpiło w 2006 roku, a w 2009 roku chrząszcza znaleziono na szkockiej wyspie Coll. Później potwierdzono jego obecność także na wyspach Tiree, Islay, Barra i Uist.
Stanowisko w Castlemartin jest regularnie monitorowane przez konserwatorów w ramach walijskiego programu odbudowy populacji gatunków priorytetowych. Program obejmuje także inne organizmy związane z podobnymi siedliskami. Anne Hobbs z Bumblebee Conservation Trust określiła odkrycie jako bardzo ekscytujące i podkreśliła, że skuteczna ochrona wymaga uwzględnienia potrzeb kilku gatunków jednocześnie. Zespół chce kontynuować zarządzanie terenem, aby utrzymać warunki potrzebne do przetrwania chrząszcza.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!