Źródło: unsplash.com/photos/f8TAHAZoHFY
Christian Horner nie wyklucza powrotu do Formuły 1. Były szef zespołu Red Bull przyznaje, że po zakończeniu swojej wieloletniej pracy w serii jest zbyt młody na emeryturę. Nie deklaruje jednak konkretnego terminu ani nie wskazuje zespołu, z którym mógłby współpracować. Mówi tylko, że interesowałby go wyłącznie projekt dający mu możliwość realnego wpływania na kierunek organizacji. Horner wypowiadał się na temat swojej przyszłości podczas branżowych wydarzeń Sportico Invest London oraz Autosport Business Exchange w Nowym Jorku. W rozmowie przeprowadzonej przed jednym z jego wystąpień komentował również tegoroczną rywalizację i nowe regulacje dotyczące jednostek napędowych.
Horner przez lata był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w padoku Formuły 1. Jego sposób wypowiadania się, bezpośredni język i obecność w serialu Drive to Survive sprawiły, że kojarzyli go również kibice, którzy nie śledzili każdego wyścigu. W pierwszych latach emisji serialu Red Bull regularnie walczył o zwycięstwa, korzystając między innymi z pracy Maxa Verstappena i Adriana Neweya. Horner był wówczas publiczną twarzą zespołu, który odnosił bardzo duże sukcesy. Po Grand Prix Wielkiej Brytanii w 2025 roku został jednak odsunięty od ekipy. Jego odejście nastąpiło po skandalu związanym z oskarżeniem o molestowanie seksualne z poprzedniego roku oraz w okresie pogorszenia wyników Red Bulla. Według relacji przywołanych w źródle Horner miał otrzymać około 60 milionów euro w ramach odprawy związanej z odejściem z tego sportu.
Zapytany o możliwość ponownego wejścia do Formuły 1 Horner nie odpowiedział jednoznacznym tak, ale też nie zamknął tej drogi. Podkreślił, że jest dumny z osiągnięć, które udało mu się wypracować, choć sposób zakończenia pracy nie był taki, jakiego by oczekiwał. Jednocześnie zaznaczył, że zna cenę prowadzenia zespołu i nie wróciłby do serii wyłącznie po to, aby zajmować miejsce w strukturze. Jak powiedział, interesowałby go tylko właściwy projekt, w którym mógłby wpływać na zmiany i prowadzić je razem z ludźmi podzielającymi ambicję zwyciężania. Horner przypomniał również, że jego zespoły wygrały blisko jedną trzecią wyścigów, w których brał udział. Z tego powodu nie chce wracać po to, by jedynie uczestniczyć w rywalizacji. Jego deklaracja sugeruje, że ewentualna oferta musiałaby obejmować odpowiedzialność i możliwość kształtowania organizacji, a nie tylko funkcję reprezentacyjną.
Słownik artykułu
Krótkie objaśnienia terminów występujących w tekście. Każde hasło prowadzi do szerszej definicji i przykładów użycia.
Były szef Red Bulla dużo miejsca poświęcił nowym regulacjom dotyczącym hybrydowych układów napędowych. Jego zdaniem wyścigi w obecnym sezonie są interesujące, ponieważ na części torów pojawiło się więcej manewrów wyprzedzania. Jednocześnie uważa, że nie wszystkie z nich są klasycznymi wyprzedzeniami. W jego ocenie częściej przypominają przejazdy obok wolniejszego samochodu niż walkę, w której kierowca musi wykorzystać przewagę podczas hamowania, w zakręcie lub przy wyjściu na prostą. Horner nie jest zwolennikiem przepisu, który w sezonie 2026 wymusza podział mocy pomiędzy część spalinową i elektryczną w proporcji 50 do 50. Wskazuje, że właśnie ta konstrukcja regulaminu jest obecnie jednym z największych problemów Formuły 1. Jego zdaniem pozornie prostym rozwiązaniem byłaby zmiana proporcji, ale w praktyce okazuje się to bardziej skomplikowane. Zwraca również uwagę na opinie kierowców, którzy mają narzekać na sposób prowadzenia nowych samochodów. Chodzi między innymi o sytuacje, w których szybka jazda przez szybki zakręt nie daje kierowcy takiej korzyści, jakiej można oczekiwać po samochodzie wyścigowym.
Horner uważa natomiast, że właściwym kierunkiem dla kolejnej dużej zmiany będzie odejście od obecnych hybrydowych silników V6 na rzecz jednostek V8, planowane przez prezydenta FIA Mohammeda Ben Sulayema na 2030 rok. Jego zdaniem obecne władze federacji odziedziczyły istniejący zestaw przepisów, dlatego próbują przygotować korektę przy okazji następnej znaczącej zmiany specyfikacji silników. Nie przedstawia tego jako krytyki samego kierunku działania federacji. Przeciwnie, ocenia, że decyzja dotycząca przyszłych jednostek jest właściwa, choć problemy obecnej generacji pozostają do rozwiązania.
Nowe regulacje nie odebrały sezonowi wszystkich emocji. W opinii Hornera pomogły nawet utrzymać interesującą walkę o mistrzostwo konstruktorów, ponieważ poszczególne zespoły miały swoje lepsze momenty. Mercedes rozpoczął sezon bardzo mocno. Później Ferrari wyglądało na ekipę zdolną do podjęcia walki, szczególnie w okolicach Grand Prix Hiszpanii. W tym okresie Lewis Hamilton odniósł swoje pierwsze zwycięstwo, a Charles Leclerc wygrał na Silverstone. Następnie poprawę tempa pokazał McLaren, który według Hornera wyglądał szczególnie dobrze w okolicach wyścigów na torach Zandvoort i w Budapeszcie. Później mocniej do rywalizacji włączyły się samochody Red Bulla. Taki przebieg sezonu sprawił, że klasyfikacja zespołów pozostawała ciekawa, nawet jeśli samochody walczące na czele wyraźnie odjechały siedmiu pozostałym ekipom. Równocześnie tytuł mistrza kierowców zdobył Kimi Antonelli, co oznaczało wcześniejsze rozstrzygnięcie tej części rywalizacji niż w przypadku walki zespołów.
Horner uważa, że sposobem na bardziej wyrównane wyścigi nie musi być ciągłe wprowadzanie nowych rozwiązań. Jego zdaniem większą rolę może odegrać stabilność przepisów dotyczących konstrukcji samochodów. Jeżeli regulacje pozostaną niezmienione przez dłuższy czas, zespoły będą stopniowo dochodziły do podobnych rozwiązań i rozwijały je w kolejnych iteracjach. W takim procesie lepsza koncepcja powinna zacząć zyskiwać przewagę, a różnice między ekipami mogą się zmniejszać. Horner przekonuje, że jeśli celem jest bliska rywalizacja, przepisy dotyczące podwozia powinny zostać pozostawione w spokoju. Formuła 1 jest przy tym wyjątkowo kosztownym i rozbudowanym sportem. Były szef Red Bulla zwraca uwagę, że między działami odpowiedzialnymi za silnik i samochód pracuje ponad 2000 osób, a zespoły przygotowują po dwa auta na 24 wyścigi w sezonie. Prowadzenie takiej organizacji oznacza jednocześnie zarządzanie personelem, rozwojem technicznym, kierowcami, sponsorami i presją wyników.
To właśnie skala odpowiedzialności sprawia, że praca szefa zespołu jest według Hornera nieustanną walką o utrzymanie przewagi. Wymienił kontrolę mediów, politykę wewnątrz serii, rywalizację o pracowników, kierowców i sponsorów oraz ogromne pieniądze zaangażowane w ten sport. Jego zdaniem jest to środowisko, w którym zespoły nieustannie próbują wyprzedzić konkurencję, także poza samym torem. Po doświadczeniach z Red Bullem Horner wie więc, jak wiele poświęceń wymaga ta funkcja. To również powód, dla którego nie zamierza wracać do Formuły 1 bez przekonania, że otrzyma narzędzia do przeprowadzenia zmian.
Horner nie wie, dokąd zaprowadzi go następne 12 miesięcy. Nie ogłosił konkretnego projektu ani nie zasugerował, że prowadzi już rozmowy dotyczące powrotu do któregoś zespołu. Jednocześnie podkreśla, że ma czas na podjęcie decyzji i nie czuje się gotowy na emeryturę. Jego aktywność podczas wydarzeń branżowych pokazuje, że nadal chce uczestniczyć w dyskusji o przyszłości Formuły 1, nawet jeśli nie znajduje się już w centrum padoku. Ewentualny powrót zależałby nie tylko od samej możliwości wejścia do serii, lecz przede wszystkim od tego, czy pojawi się projekt odpowiadający jego ambicjom. Na razie Horner pozostaje poza zespołem, ale jego własne słowa wskazują, że nie traktuje tego jako definitywnego końca kariery w Formule 1.
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!